Το παράδειγμα της Ισλανδίας

Η λεγόμενη οικονομική κρίση τα τελευταία χρόνια γονατά τη μια χώρα μετά την άλλη. Το παράδοξο της υπόθεσης εν ότι ο αποτυχημένος χειρισμός της κρίσης που τη μια χώρα, γίνεται παράδειγμα προς μίμηση (αντί προς αποφυγή) που την άλλην. Το μοντέλο που ακολουθούν εν μείωση των δημόσιων δαπανών, αύξηση φορολογίας, ιδιωτικές τζαι δημόσιες απολύσεις, αποκοπές μισθών τζαι οικονομική ενίσχυση των τραπεζών (που επροκαλέσαν την κρίση). Την ίδιαν ώρα, το προβληματικό πολιτικό σύστημα που απέτυχε να αποτρέψει την κρίση στην αρκή, τζαι στη συνέχεια να την αντιμετωπίσει λειτουργικά, μεινίσκει αναλοίωτο. Το αποτέλεσμα των μέτρων εν να χώνουν τη χώρα σε ακόμα πιο βαθκιά κρίση, να παγώνουν την αγορά τζαι να δυσκολεύκεται η χώρα να ξεπεράσει την κατάσταση. Σε ούλλες τες περιπτώσεις στην Ευρώπη (Ελλάδα, Ιταλία, Ισπανία, Πορτογαλία) ο κόσμος αντιδρά με κάθε τρόπο, αλλά τα πράματα εν αλλάσσουν, ούτε το μοντέλο αντιμετώπισης της κρίσης.
Την ίδιαν ώρα, μια χώρα επέλεξε να αντιμετωπίσει την κρίση πολλά διαφορετικά τζαι εν πολλά ενδιαφέρον ο τρόπος με τον οποίον το έκαμε. Στην Ισλανδία, αποφάσισαν ότι την κύρια ευθύνη έσιει την το πολιτικό σύστημα τζαι ότι ο λόγος που ήρτεν η οικονομική κρίση εν η εκμετάλλευση της χώρας που την πολιτικήν ηγεσία τζαι τες τράπεζες. Έτσι, οι 320.000 Ισλανδοί αρνήθηκαν να χρεωθούν την επενδυτική φούσκα τζαι να αποζημιώσουν τες (ξένες) τράπεζες για τη ζημιά που έπαθαν όσον ερουφούσαν το αίμα του κόσμου. Παράλληλα, αφού αποκαλύφτηκεν ότι ο πρωθυπουργός Γκέιρ Χάαρντε εχρηματοδοτούσεν το κόμμα του με κυβερνητικά κονδύλια τζαι ανάθετεν στους χορηγούς του κρατικά έργα (τίποτε διαφορετικό δηλαδή απ’ ότι γίνεται σε ούλλες τες χώρες), αναγκάσαν τον πρωθυπουργό να παραιτηθεί τζαι σύρνουν τον στα δικαστήρια με την κατηγορία της βαριάς αμέλειας στην τραπεζική κρίση.

Που τζαμαί τζαι τζει, αφού εφκήκαν στο συμπέρασμα ότι φταίει πρώτα το πολιτικό σύστημα, εψηφίσαν μιαν επιτροπή 25 πολιτών (όι πολιτικών) που 522 υποψήφιους, για να ετοιμάσει νέο Σύνταγμα. Οι Ισλανδοί, ξέρετε, εν έχουν κόλλημα με το Σύνταγμα τους τζαι εν το θεωρούν «ιερό» τζαι ανέγγιχτο. Όπως εν εκολώσαν να αλλάξουν το Σύνταγμα που εκληρονομήσαν που τους δικούς τους πρώην αποικιοκράτες (Δανία) την πρώτη φορά, εν εκολώσαν να το αλλάξουν τζαι τες επόμενες έξι φορές. Τούτην τη φορά, οι 25 πολίτες (αποκαλούν τους Συνταγματικό Συμβούλιο) στες 6 του Απρίλη επιάσαν δουλειά. Ως τες 29 του Ιούλη η δουλειά τους ήταν να συγκεντρώνουν τες απόψεις του κόσμου μέσω του ίντερνετ. Εκάμαν μιαν ειδική ιστοσελίδα τζαι ανοίξαν λοαρκασμό σε Facebook, Twitter τζαι Youtube τζαι εξεκινήσαν να μαζεύκουν προτάσεις. Αφού εμαζέψαν τα στοιχεία τους, εκάτσαν τζαι εγράψαν έναν νέο Σύνταγμα σε εννιά κεφάλαια τζαι 114 άρθρα, τζαι στη συνέχειαν εκαταθέσαν το στο αρχαιότερο εν ενεργεία Κοινοβούλιο στον κόσμο (ιδρύθηκε το 930 μ.Χ.). Η Βουλή έννα αναλάβει να το σουλουπώσει τζαι θα το φκάλει σε δημοψήφισμα την 1η του Οκτώβρη.
Τούτον το Σύνταγμα θεωρείται το πιο πρωτοποριακό που έσιει ευρωπαϊκή χώρα τζαι βάλλει σε εφαρμογή (ακόμα τζαι που τη διαδικασία δημιουργίας του) την πρακτική δημοκρατία τζαι την ενεργή συμμετοχή των πολιτών. Χαρακτηριστική εν η εισαγωγή του κείμενου: «Εμείς, που κατοικούμε στην Ισλανδία, θέλουμε να δημιουργήσουμε μια δίκαιη κοινωνία, όπου όλοι είναι ίσοι. Η διαφορετική καταγωγή μας, μας κάνει πιο πλούσιους ως σύνολο και μαζί έχουμε την ευθύνη για την κληρονομιά στις επόμενες γενιές, τη γη και την ιστορία, τη φύση, τη γλώσσα και τον πολιτισμό».
Ορισμένα που τα βασικά στοιχεία του Συντάγματος εν:
• Κανένας υπουργός εν μπορεί να παραμένει στο ίδιο αξίωμα για πάνω που οκτώ χρόνια.
• Όποιος γίνεται μέλος της κυβέρνησης πρέπει αυτόματα να εγκαταλείπει τη βουλευτική του ιδιότητα.
• Μέσω υπογραφών, το 2% των εκλογέων έχουν τη δυνατότητα να υποβάλουν νομοσχέδιο προς ψήφιση στη Βουλή.
• Θα τίθεται προς δημοψήφισμα ένα νομοσχέδιο αν το επιθυμεί το 10% του εκλογικού σώματος.
• Οποιαδήποτε συνθήκη προνοεί μεταβίβαση κυριαρχίας σε κάποιον Οργανισμό (π.χ. ΝΑΤΟ, ΟΗΕ, ΕΕ) μπορεί να υπογραφεί μόνο μετά που έγκριση του λαού σε δημοψήφισμα.
Πολλά καλή αρκή. Εύχουμαι στους Ισλανδούς τα καλλύτερα τζαι στον υπόλοιπο κόσμο να παραδειγματιστεί. Παραπάνω πληροφορίες για το νέο Σύνταγμα της Ισλανδίας δαμαί.

Η Συνωμοσία της Πυρίτιδας

Οποιαδήποτε ομοιότητα με πρόσωπα και καταστάσεις είναι εντελώς συμπτωματική.

 
Αν επεριμένετε, που τον τίτλο, κάτι που να έσιει σχέση με τα κοντέινερ στο Μαρί, έννα σας απογοητεύσω. Η ιστορία τούτη όμως εν αρκετά ενδιαφέρουσα. Αφορά το πρόσωπο που κρύφκεται πίσω που το εικονίδιο που χρησιμοποιώ στο προφίλ μου τζαι τες μάσκες που βλέπετε σε αρκετές διαδηλώσεις σε ούλλον τον κόσμο. Η μάσκα απεικονίζει το πρόσωπο ενός εγγλέζου συνωμότη, του Guy Fawkes (1570-1606), που έγινε σύμβολο των εξεγέρσεων κατά της εξουσίας σε ούλλον τον κόσμο. Ενός επαναστάτη που επροσπάθησε να ανατινάξει το παλάτι του Γουέστμίνιστερ, που στεγάζει το βρετανικό Κοινοβούλιο, μια μέρα που ο βασιλιάς Ιάκωβος `Α (James) της Αγγλίας ήταν να φκάλει λόγο σε μια διευρυμένη συνέλευση της Βουλής των Λόρδων τζαι της Βουλής των Κοινοτήτων. Μαζί με το βασιλιά, θα εξαφανίζουνταν σε μια μεγαλειώδες έκρηξη ούλλοι οι βουλευτές, η βασιλική οικογένεια, οι κεφαλές της εκκλησίας τζαι η τοπική αριστοκρατία. Αποκαλέσαν το σχέδιο Συνωμοσία της Πυρίτιδας. Ο Guy Fawkes, προφανώς, απέτυχε να ανατινάξει το παλάτι, αλλά έγινε θρύλος…

Βρισκούμαστε στα τέλη του 16ου αιώνα. Στην Ευρώπη, προτεστάντες τζαι καθολικοί μάχουντε για επικράτηση. Η Ιταλία, ήταν αποδυναμωμένη τζαι αποσύρθηκε στα σύνορα της. Η Ισπανία ήταν το τελευταίο μεγάλο οχυρό των καθολικών, ενώ που την άλλην παράταξη, η προτεσταντική Ολλανδία εδυνάμωνε τζαι επροσπαθούσε να επιβληθεί στην Ευρώπη τζαι να συντρίψει την Ισπανία (Ογδοηκονταετής Πόλεμος). Η Βρετανία, αν τζαι ήταν σε πόλεμο με την Ισπανία, εν είσιε στρατό στην ηπειρωτική Ευρώπη. Είσιε τα δικά της, εσσωτερικά προβλήματα. Οι προτεστάντες είχαν την εξουσία τζαι αρκέψαν να καταπιέζουν τους καθολικούς στη χώρα με βάρβαρους τζαι τυραννικούς τρόπους: μαζικές εκτελέσεις, κατάσχεση περιουσιών, εκδίωξη που αξιώματα. Ο βασιλιάς, έθελεν «όλοι οι παπιστές να εκδιωχθούν από την Αγγλία».Οι καθολικοί εδημιουργήσαν στρατό στην Ιρλανδία που ήταν συγκεντρωμένος ο παραπάνω πληθυσμός τους τζαι εξεκινήσαν συγκρούσεις (που κατά κάποιο τρόπο συνεχίζουνται ως σήμερα).
Ο Guy Fawkes, όντας καθολικός, έβλεπεν τούτην την αδικία που μωρό. Ο κυβερνήτης της περιοχής του, ο διευθυντής του σχολείου του τζαι καμπόσοι φίλοι της οικογένειας εβρεθήκαν στα μπουντρούμια για τες καθολικές τους θέσεις. Έτσι, μόλις ετέλειωσε το σχολείο επήε στρατιώτης στον πόλεμο. Μόλις ηττήθηκε ο καθολικός στρατός στην Ιρλανδία, κάποιοι στρατιώτες (ανάμεσα τους τζαι ο Fawkes) επήαν να βοηθήσουν την Ισπανία. Μέσα που τες μάχες, ο Fawkes που στρατιώτης έγινε σιγά σιγά διοικητής. Όπως τον επεριγράφαν, ήταν άνθρωπος της δράσης, με στρατηγικές γνώσεις, ικανός τόσο για διανοητική συζήτηση όσον τζαι για φυσική σύγκρουση. Το 1603, εξεκίνησε να ψάχνει βοήθεια για καθολική επανάσταση στην Αγγλία, με τον βασιλιά Φίλιππο `Γ της Ισπανίας να του αρνείται. Έτσι, επήε στην Αγγλία μόνος του τζαι άρκεψε να ψάχνει συνεργάτες.

Τζαι αφού όποιος ψάχνει, βρίσκει, ο Fawkes εκατάφερε να έβρει άλλους τέσσερεις συνεργάτες (ή συνωμότες, αν προτιμάτε). Πιο μετά, όταν εσυλληφθήκαν, ο βασιλιάς έβαλε στη συνωμοσία 12 άτομα. Κάποιοι που τούτους εβοηθήσαν τους, κάποιοι εδιαρρεύσαν πληροφορίες τζαι κάποιοι εν είχαν καμιάν απολύτως σχέση, απλά ήβρεν την ευκαιρία ο βασιλιάς να καθαρίσει μαζί τους τζαι κάποιους πολιτικούς του αντιπάλους. Ο στόχος της συνομωσίας ήταν απλός: να ανατιναχτεί το παλάτι. Αρχικά, αποφασίσαν να σκάψουν τούνελ ως το παλάτι. Κάτι που αποδείχτηκε πολλά δύσκολο. Η τύχη εχαμογέλασεν τους το Δεκέμβριο του 1604, αφού ετέθηκε προς ενοικίαση μια αποθήκη που ήταν ακριβώς κάτω που τη Βουλή των Λόρδων. Έτσι, ο Fawkes εμείνισκεν στην αποθήκη τζαι επρόσεχεν την, ενώ επέβλεπε τες διαδικασίες, ενώ οι άλλοι εκουβαλούσαν βαρέλια πυρίτιδας τζαι εκρύφκαν τα κάτω που κάρβουνα. Ο Fawkes είσιεν ένα κουτί σπίρτα τζαι ούλλα ήταν έτοιμα για την 5η Νοεμβρίου 1605…
Αλλά ένας που τους συνωμότες, ο Thomas Wintour, είσιεν ηθικά διλήμματα για ένα καθολικό βουλευτή, τον Lord Monteagle. που θα εβρίσκετουν στη Βουλή. Τούτος ο (β)λόρτος εκέρδισε τη θέση του καταδίδοντας άλλους καθολικούς τζαι καταδικάζοντας την καθολική εξέγερση στην Ιρλανδία. Ο αγράμματος Wintour έστειλεν του μιαν προειδοποίηση: «retyre youre self into yowre contee whence yow maye expect the event in safti for they shall receyve a terrible blowe this parliament». Ο Monteagle εν έχασε χρόνο τζαι εκάρφωσεν τους στο βασιλιά (έπιασεν 700 λίρες για την υπηρεσία του). Η συνεδρίαση στη Βουλή ακυρώθηκε τζαι οι συνωμότες εβρεθήκαν στα μπουντρούμια.

Ο Fawkes εν έκρυψεν την πρόθεση του να ανατινάξει τη Βουλή τζαι είπε ότι ελυπήθηκεν μόνο που εν τα εκατάφερε. Στα βασανιστήρια απάνταν πάντα με χαμόγελο (εξού τζαι το χαμόγελο της μάσκας). Έναν που τα βασανιστήρια που του εκάμαν ονομάζαν το “the rack” τζαι εθύμιζεν το κρεβάτι του Προκρούστη. Ήταν όπως το τραπέζι τζαι εδίναν στες άκρες του τα πόθκια τζαι τα σιέρκα του θύματος. Σιγά σιγά τα δεσμά εσφίγγαν τζαι ετραβούσαν τα άκρα του κρατούμενου. Οι μυς εσιήζουνταν τζαι εδιαχωρίζουνταν, ενώ οι συνδέσμοι των κοκκάλων εκόφκουνταν. Παράλληλα, οι βασανιστές εκάφκαν το θύμα με δαυλούς τζαι εφκάλλαν τα νύσια του.
Ο βασιλιάς αποφάσισε να τους τιμωρήσει παραδειγματικά τζαι δημόσια. Τον έναν μετά τον άλλον. Θα τους έφκαλλεν σε μιαν εξέδρα, θα έδινε το λαιμό τους με σιοινί σε ένα άλογο τζαι το άλογο θα τους έσερνε ώσπου να πεθάνουν. Στη συνέχεια, θα εκόφκαν τα γεννητικά τους όργανα, θα τα ετοποθετούσαν πάνω στα μάθκια τους τζαι θα τα εκρούζαν. Η καρδία τζαι τα εντόσθια θα αφερούνταν, το σώμα θα εκόφκετουν σε μικρά κομματούθκια τζαι θα τα αφήναν να τα φάουν τα όρνεα. Τελευταίος θα εκτελείτουν ο Fawkes, για να τσακίσει η θέληση του τζαι να πεθάνει τρομοκρατημένος. Αλλά, όπως εφκάλλαν τον Fawkes που τη σκάλα στην εξέδρα, τζείνος, έστω τζαι χωρίς τον έλεγχο των άκρων του, εκατάφερε να σουστεί τζαι να ππέσει κάτω με την τζεφαλή. Εκόπηκεν το σβέρκο του τζαι επέθανεν ακαριαία.
Ο βασιλιάς εχτίτζασεν. Εδιάταξεν το σώμα του να κατακρεουργηθεί τζαι να τοποθετηθούν κομματούθκια στες πλατείες πόλεων σε ούλλον το βασίλειο ως παραδειγματισμός για επίδοξους προδότες. Για να σπιλώσει τη μνήμη του, εδιάταξεν κάθε 5η Νοεμβρίου στην Αγγλία να γιορτάζεται η απόδραση του βασιλιά που τη δολοφονία τζαι η νίκη της μοναρχίας. Η γιορτή εν γνωστή ως Guy Fawkes Night ή Bonfire Night. Όποιοι εκόψετε Αγγλία κάποιαν 5η Νοεμβρίου πρέπει να επροσέξετε τες «λαμπρατζιές» τζαι τα πυροτεχνήματα. Μέσα στες φωθκιές, όπως δακάτω κρούζουμεν το Πάσχα ομοίωμα του Ιούδα, στην Αγγλία κρούζουν ομοίωμα του Guy Fawkes (σε κάποιες περιοχές ομοίωμα του πάπα). Ο κόσμος τραουδά τα εξής στιχάκια:
Remember, remember, the fifth of November;
The Gunpowder treason and plot!
For I see no reason why the gunpowder treason,
Should ever be forgot.

Το ομοίωμα του Guy Fawkes που κρούζουν κάμνουν το τα μωρά με παλιόρουχα τζαι φορούν του μια χαρακτηριστική μάσκα του Fawkes. Σε μια φάση, με τα χρόνια, επειδή το ομοίωμα ήταν ντυμένο με «παρδαλά» ρούχα, όποιον εντύνετουν παράξενα εφωνάζαν τον Guy. Σιγά σιγά, το guy έγινε λέξη σλανγκ για οποιοδήποτε «τύπο». Με τα χρόνια, τζαι ειδικά στες αρκές του 20ου αιώνα, εγίναν γνωστές παραπάνω πτυχές της ιστορίας του Guy Fawkes, πέραν της απλής ρετσινιάς του προδότη. Έτσι, έγινεν σύμβολο του αγώνα κατά της εξουσίας τζαι της καταπίεσης σε ούλλον τον κόσμο. Για κάποιους, εν προδότης τζαι τρομοκράτης. Στην Αγγλία, εν γνωστός ως «ο μόνος άνθρωπος που εμπήκε στο Κοινοβούλιο με ειλικρινείς προθέσεις».
Εχτός που δεκάδες ιστορικά βιβλία, η ιστορία του Guy Fawkes αποτέλεσεν έμπνευση για το κόμικ των Άλαν Μουρ τζαι Ντέιβιντ Λόιντ «V for Vendetta», με κεντρικό ήρωα τον «V», που φορεί μια μάσκα του Guy Fawkes. Όπως τζαι ο Fawkes, ο «V» σχεδιάζει να ανατινάξει το κτήριο του βρετανικού Κοινοβουλίου στες 5 Νοεμβρίου ενός μελλοντικού Λονδίνου (στα πρότυπα του "1984" του Τζορτζ Όργουελ), για να θέσει τα θεμέλια για ανατροπή του ολοκληρωτικού καθεστώτος φασισμού τζαι τυραννίας που επιβλήθηκε στη χώρα. «Χαλαρή» διασκευή του κόμικ εν τζαι η ομώνυμη ταινία του 2006.
Να δούμεν λλίο ιστορικά τζαι συμβολικά το θέμα εν τζαι βλάφτει. Η έκρηξη εν ήταν ο αυτοσκοπός, ήταν η ώθηση για αντίδραση. Έννεν ανάγκη να γίνουν τρομοκρατικές επιθέσεις για να γίνουν αλλαγές. Τζαι ούτε το ότι ήταν καθολικός αποτρέπει την ταύτιση. Στο κάτω-κάτω, τζαι η θρησκεία (ειδικά πιο παλιά) όπως τζαι η πολιτική εν απλά μανδύες της οποιασδήποτε εξουσίας τζαι αιτία διαχωρισμού του κόσμου.

Λύσεις, έσιει κανένας;

Τες τελευταίες μέρες, ο κόσμος στην Κύπρο εξεκίνησε να ξυπνά τζαι να σηκώνεται που τον καναπέ του για να διαμαρτυρηθεί. Εν μιλώ για κομματικά υποκινούμενες προσπάθειες. Μιλώ για την απαίτηση του κόσμου προς τους αρμόδιους να κάμνουν τη δουλειά τους σωστά τζαι δίκαια τζαι να μεν εκμεταλλεύκουνται τη θέση που τους επρόσφερε ο λαός τζαι το κράτος για να γύρουν πίσω τζαι να τρων. Για τούτην τη νέα κατάσταση για τα κυπριακά δεδομένα έπρεπε να χαρούν ούλλοι. Όι μόνο ο αχρωμάτιστος κόσμος, τα μητσιά κόμματα τζαι η αντιπολίτευση. Γιατί σήμερα εν κυβέρνηση ο ένας τζαι εκμεταλλεύκεται την αγανάκτηση ο άλλος, αλλά αύριο εννάν σε αντίστροφες θέσεις χάρη στην εναλλασσόμενη δικομματική δημοκρατία που έχουμεν (με ρυθμιστή πάντα ένα μικρότερο τρίτο κόμμα).
Εμίλησα τες τελευταίες μέρες με πολλήν κόσμο τζαι άκουσα ακόμα πιο πολλές απόψεις. Η συντριπτική πλειοψηφία πιστεύκει ότι κάπου εσάπισε τούτον το αγγλικό «δώρο» που έχουμε για σύστημα. Άλλοι μιλούν για το πολίτευμα ως που την άποψη του συντάγματος. Άλλοι για τον κρατικό μηχανισμό. Άλλοι για το εκλογικό σύστημα. Ούλλοι πάντως βρίσκουν τζαι κάτι που πάει λάθος. Ο κόσμος που πάει τζαι διαδηλώνει προφανώς βρίσκει πολλά πράματα λάθος. Λάθη, προβλήματα, παραλείψεις, παραθυράκια… Ούλλα βρίσκουμεν τα. Λύσεις όμως; Θέλω πολλά να ακούσω τζαι τες δικές σας απόψεις. Τι κατά τη γνώμη σας πάει λάθος; Πως μπορεί να διορθωθεί; Ο καθένας μπορεί να σκέφτηκε κάτι που εν το σκέφτηκε άλλος. Όι πως έννα μας βάλει αυτί κανένας, αλλά οι ανοργάνωτοι μπορεί κάποτε να οργανωθούν. Απόψεις τζαι ιδέες μπορεί να μεταλλαχτούν σταδιακά τζαι με τα χρόνια τζαι να γίνουν αιτήματα. Ιδέες μπορεί να γίνουν νοοτροπία.
Ασπούμεν, κατά την άποψη μου (που ελάχιστοι συμμερίζουνται, αλλά εξακολουθεί να εν άποψη), το σύστημα ξεκινά να βρωμεί που το εκλογικό σύστημα. Εκατάντησε η δημοκρατία μας μια δικομματική εκλεγόμενη ολιγαρχία. Κάθε εκλογές έχουμεν υποσχέσεις τζαι όνειρα να πνιούνται στα ίδια αποτελέσματα. Τζαι κατά τη γνώμη μου το λάθος ξεκινά που τη συγκεντρωμένη δύναμη σε θκυο κόμματα. Ο δικομματισμός εν ο καρκίνος του συστήματος. Που εν η πολυφωνία απόψεων; Πώς να εμπιστευτώ την ίδια «μάρκα» πολιτικών σε διαφορετικές γεύσεις; Αφού ούλλοι υπακούν εντολές (που αποκαλούν «γραμμές») του κόμματος. Όποιο κόμμα μικρό θέλει να επιβιώσει, εν καταδικασμένο στην αφάνεια αν δεν ξεπουλήσει τα πιστεύω του. Το ίδιο τζαι με τους πολιτικούς αν θέλουν να έχουν μέλλον τζαι να μπουν σε ένα μεγάλο κόμμα. Το ίδιο τζαι με τον κάθε πρόεδρο που πρέπει να πιάσει έγκριση που τους μεγάλους. Το ίδιο τζαι με τους πολίτες που αν δεν θέλουν η ψήφος τους να «χαθεί» στους μιτσιούς. Η άλλη επιλογή εν η αποχή τζαι η απαξίωση, που ούλλον τζαι πολλυνίσκει.
Οι προτάσεις μου εμένα, που εμπνεύστηκα που τα αιτήματα των Αγανακτισμένων στην Ισπανία, μπορεί να εν λλίο αντιδημοκρατικές τζαι αμφιλεγόμενες, αλλά εν τροφή για σκέψη. Στόχος εν η πολυχρωμία τζαι η πολυφωνία κατ’ αρχήν στη Βουλή, που εν τζαμαί που περνούν, ξεκινούν τζαι τελειώνουν ούλλα. Έτσι έννα μπορούν να ακούουνται διαφορετικές φωνές τζαι να γίνουνται διαφορετικές συμμαχίες σε κάθε θέμα. Οριζόντια ψηφοφορία. Μέγιστον αριθμό υποψηφίων κάθε κόμματος. Μέγιστον αριθμό εδρών που μπορεί να έσιει το κάθε κόμμα. Επιστροφή του εξοστρακισμού που εφαρμόζαν στην αρχαία Ελλάδα. Ο κάθε πολίτης μπορεί να ψηφίσει μια φορά μόνο έναν πολιτικό που θεωρεί ανίκανο για το αξίωμα του. Μόλις ο αριθμός των ψήφων φτάσει στο 50% των ψηφοφόρων, ο πολιτικός αποχωρεί που την πολιτική ζωή. Ο κάθε βουλευτής τζαι ανώτατος κρατικός αξιωματούχος να έσιει μισθό ίσον με τον μέσο μισθό των πολιτών (συν επιδόματα τζαι διευκολύνσεις). Αν κρίνεις κύριε ότι ο κάθε πολίτης μπορεί να ζει άνετα με έτσι λεφτά, τότε πέρνα τζαι εσύ. Αν όι, τότε δούλεψε να ψηλώσεις το βιοτικό επίπεδο της χώρας.
Τακτική αξιολόγηση των υψηλόβαθμων κρατικών υπαλλήλων τζαι δυνατότητα υποβάθμισης τους. Κανεί πιον να εν ανέγγιχτοι όσοι επιάσαν κάποτε μια θέση τζαι εκάτσαν τον μύλον. Για την πρόσληψη δημοσίων υπαλλήλων εν έχω εμπιστοσύνη σε καμιάν κυβέρνηση ότι εν θα προωθήσει τους δικούς της. Ένα λογισμικό πλέον μπορεί να πιάσει πιο ψυχρές τζαι σωστές αποφάσεις. Τα δεδομένα της βαθμολόγησης μπορούν να συμφωνηθούν τζαι να εν ποσοστιαία ως προς τα πτυχία πρώτα, τα αποτελέσματα των εξετάσεων μετά τζαι την οικονομική κατάσταση τελευταία. Ο κάθε κυβερνητικός υπάλληλος να μπορεί να απολυθεί σε περίπτωση αμέλειας καθηκόντων τζαι έλλειψης αποδοτικότητας (τρεις προειδοποιήσεις εν αρκετές).
Μεγαλλύτερη συμμετοχή των πολιτών στα του κράτους. Οι κάλπες εν γίνεται να εν μόνο για να ψηφίσει ο κόσμος ποιον κόμμα θα εν στη μόδα την επόμενη πενταετία τζαι ποιο θα ξητιμάζουμεν αν πάει κάτι λάθος. Μπορεί να στήνουνται κάλπες ανά τριμηνία με σειρά θεμάτων που ο πολίτης θα μπορεί να εκφέρει άποψη. Κατά το παράδειγμα του Λούλα της Βραζιλίας όταν ήταν ακόμα δήμαρχος, οι πολίτες μπορούν να ψηφίζουν τη διάθεση του προϋπολογισμού σε έργα με σειρά προτεραιότητας. Πρώτα ψηφίζω ασπούμε να σαστεί το χάιγουεϊ, μετά να κτιστεί σχολείο, να ετοιμαστεί ένα πάρκο, ένα δημοτικό μέγαρο τζαι μετά αν τα κανονίσεις τζαι μείνουν σου τζαι λεφτά να πιάσεις τζαι το τζετ σου.
Που την άλλη, κάποιοι είπαν μου ότι μπορείς να νικήσεις το σύστημα μόνο μέσω του ίδιου του συστήματος. Κλασσικές εκλογές με τη δημιουργία νέου κόμματος που να καταφέρει να ανεβεί σιγά σιγά τζαι να κάμει τη διαφορά. Άλλοι είπαν μου με την αλλαγή της νοοτροπίας των πολιτών σε 50 χρόνια μέσω της παιδείας που τα σήμερα. Εσείς τι πιστεύκετε; Κατ’ αρχήν βλέπετε τζαι εσείς προβλήματα στο σύστημα ή είμαι απλά μέρος μιας πενιχρής μειοψηφίας; Μπορεί να αλλάξει τίποτε ή το μόνο που μπορούμε να κάμουμε εν να κλαίουμεν τη μοίρα μας. Όπως μου είπεν ένας φίλος, το σύστημα εν όπως έναν ζωντανόν οργανισμό που έσιει τη δυνατότητα να φκάλλει αντισώματα τζαι να καταστρέφει κάθε «ιό» που κολλά τζαι θέλει να τον αλοιώσει. Εγώ διαφωνώ. Ή τουλάχιστον θέλω να πιστεύκω ότι έννεν έτσι τα πράματα.

Μαλάκες!

'Εσιει που εχτές που έθελα να γράψω, αλλά έπεσε πολλή δουλειά τζαι οι διακοπές ρεύματος εσιειροτερέψαν τα πράματα. Τζαι μετά κάτσε να φκάλεις δουλειά με μισή ψυσιή...
Εκαταφέραν τα πάλε. Αδιαφορία; Ανευθυνότητα; Πως να το πεις; Έγκλημα; Πάλε εν αδύνατη λέξη. Εν μπορώ να σκεφτώ λέξη που να αποδίδει τζείνο που εκάμαν. Δώδεκα ανθρώποι επεθάναν για μιαν ηλιθιότητα. Τζαι κανένας που τούτους εν έφταιεν. Μάλιστα, ο ένας που τζείνους, ο διοικητής, εν ο μοναδικός λόγος για τον οποίο μιλούμε μόνο για 12 θύματα. Τζαι εν ο μόνος που εδιαμαρτύρετουν τόσον τζαιρό για τα πυρομαχικά που τους εξαπολήσαν τζαμαί. Αν δεν εδιάτασσεν εκκένωση του στρατοπέδου, ήταν να γίνει ματζελειό. Αν δεν εγίνετουν έκρηξη, ο άνθρωπος ήταν να την φάει. Ήταν να χάσει τη δουλειά του. Ήταν να πληρώσει. Τωρά ποιος έννα πληρώσει;
Ο κυβερνητικός εκπρόσωπος εδιαβεβαίωσε ότι θα αποδωθούν ευθύνες. Ναι, επιστέψαμεν. Έτσι έγινε τζαι με την υπόθεση "Ήλιος", έννεν; Αν εγώ οδηγούσα αυτοκίνητο τζαι εσκότωνα ένα πλάσμα χωρίς να φταίω, ήταν να κατηγορηθώ για ανθρωποκτονία εξ αμέλειας. Ήταν να συλληφθώ τζαι να κάτσω μέσα την ίδια ώρα. Εν θα εμπορούσα να παραδώσω την άδεια οδήγησης μου τζαι να εν ούλλα εντάξει. Ε πως μπορεί ο άλλος να σκοτώνει που αμέλεια 12 πλάσματα τζαι να παραδίδει την καρέκλα του τζαι να εν εντάξει;
Όσον το σκέφτουμαι νευριάζω. Επιάσαν πριν τρία χρόνια 98 κοντέινερ γεμάτα πυρομαχικά, τζαι απλά εσύραν τα τζαμαί. Πόμπες έτοιμες να εκραγούν. Έπρεπε να ήταν σε ξύλινα κιβώτια; Αφήκαν τα στα μεταλικά κοντέινερ. Έπρεπε να ήταν σε ειδικά διαμορφωμένες αποθήκες με χαμηλές θερμοκρασίες; Αφήκαν τα στον ήλιο. Έπρεπε να είσιεν απόσταση 60 μέτρων (με αναχώματα) το ένα που το άλλο; Εστοιβάσαν τα το ένα πασ΄το άλλο. Έπρεπε να είχαν ακτίνα 1.600 μέτρων που κτήρια τζαι υποδομές; Εβάλαν τα δίπλα που τον βασικό ηλεκτροπαραγωγό σταθμό της χώρας. Εσίειζετουν τρία χρόνια ο διοικητής τζαι ακόμα τζαι όταν αρκέψαν να γίνουνται αναφλέξεις τζαι μικροεκρήξεις, η λύση τους ήταν να τους πιτούν νερό οι στρατιώτες. Οι μιτσιοί που επήαν στρατό χωρίς να έχουν επιλογή.
Εν είχαν λεφτά να χτίσουν κατάλληλες αποθήκες, λαλούν. Εν είχαν προϋπολογισμό. Ε μεν τα αναλάβεις κύριε τα κοντέινερ. Δώσ'τα αλλού που τους περνά. Τζαι πως εν έσιεις λεφτά για την ασφάλεια των πολιτών σου όταν έσιεις λεφτά για ιδιωτικό τζετ; Για (έξτρα) υπηρεσίες VIP υπουργών τζαι (πάλε έξτρα) δωμάτια 5στερων ξενοδοχείων με τζακούζι; Τα λεφτά για την χλιδάτη γιορτή της επετείου της Δημοκρατίας ήβρες τα χαμαί; Οι φόροι για την άμυνα τέλοσπάντων που παν;
Τζαι καλά, ο κόσμος εν είσιε ιδέα για το τι εγίνετουν, γιατί όπως πάντα μαθαίνει μόνο όσα "πρέπει" να μάθει, οι άλλοι πολιτικοί; Οι βουλευτές; Τα άλλα κόμματα; Να πιστέψουμε ότι εν άκουσε κανένας τίποτε ως το ατύχημα; Αν εν τίποτε άλλο μαθαίνουν το πριν γινεί. Τωρά όμως εφκήκαν ούλλοι να φωνάζουν. Εν έχουμεν σωστή κυβέρνηση λαλούν. Όι εν έχουμεν. Αλλά έννεν το μόνο που εν έχουμεν. Εν έχουμεν σωστούς πολιτικούς. Εν έχουμε σωστά άτομα σε θέσεις εξουσίας. Τζαι τούτοι ούλλοι εν έχουν τσίππα πάνω τους.
Αλλά βρίσκουν τζαι κάμνουν. Μόνο για να τσακκωνούμαστεν οι ψευτοδεξιοί με τους ψευτοαριστερούς ποιος έννα φκάλει τους δικούς του αχαΐρευτους στην εξουσία κάμνουμεν. Έπρεπε ο καθένας μας αντί για ψήφο να σύρει μια ρογχάλα στες κάλπες. Έπρεπε να σηκωστούν οι γονιοί να φκάλουν τα παιθκιά τους που το στρατό μαζικά ως αντίδραση που έχουν τα παιθκιά του κόσμου σιεσμένα. Έπρεπε να μαζευτούν οι πυροσβέστες που εχάσαν συναδέλφους τους άδικα τζαι να πιτούν νερό με τες μάνικες στην ολομέλεια της Βουλής, στο Εθνικό τζαι το Υπουργικό Συμβούλιο.
Ότι τζαι να γινεί οι ανθρώποι που εχαθήκαν εν θα έρτουν πίσω. Τουλάχιστον όμως αν ππέσει μια τζεφαλή τζαι αν απειληθεί η καρέκλα άλλων, ίσως να κάμνουν τη δουλειά τους σωστά ή να μεν αναλάβουν τη δουλειά εξ αρχής. Ίσως να χάνουντε ζωές που απλά ατυχήματα τζαι όι που μαλακίες τζείνων που ωφείλαν να κυβερνούν.

Δικαίωση!

Το πιο κάτω κομμάτι έγραψε το η Mana τζαι είπε μου να το δημοσιεύσω στο μπλογκ μου. Αφορά το ποστ «Ο οικονομικός τρομοκράτης και ο βιασμός της δικαιοσύνης» που είχα γράψει.

Του Defiance συχνά λαλώ του ότι αρέσκουν του πολλά οι συνομωσίες. Οτιδήποτε και αν συμβεί θα κάτσει να σκέφτεται και να αναλύει τι μπορεί να κρύβεται πίσω. Του λέω ότι κάποια πράγματα ίσως να είναι απλά. Δεν το δέχεται.

Όταν ξέσπασε η ιστορία με τον Ντομινίκ Στρος Καν πριν καναδυό μήνες είχαμε μια μεγάλη διαφωνία. Του έλεγα ότι εντάξει είναι πιθανόν να ήθελαν να τον φάνε για τις επιλογές του στο ΔΝΤ, ότι ήθελε να τον βγάλει από τη μέση ο Σαρκό, ότι του την είχαν στημένη για χίλιους δυο λόγους, αλλά να μην αποκλείουμε και το ότι όντως μπορεί να του γυάλισε η καμαριέρα και όντως να πήγε να τη γαμήσει με το ζόρι.

O Defiance απάντησε πως αν κρύβεται ο Σαρκοζί πίσω από τις κατηγορίες θα φανεί σύντομα.

Την Τρίτη το ΔΝΤ εξέλεξε το νέο επικεφαλής του Διεθνούς Νομισματικού Ταμείου. Κριστίν Λαγκάρντ δεξί χέρι του Σαρκοζί. Η Γαλλία συνεχίζει να έχει τα ηνία του διεθνούς οργανισμού και επιπλέον αυτή τη φορά είναι κάποιος που ο Σαρκό εμπιστεύεται.

Δύο μέρες μετά οι δικηγόροι του DSK συναντώνται με την εισαγγελία της Νέας Υόρκης. Οι κατηγορίες εναντίον του μάλλον θα πέσουν γιατί αν και τα ιατροδικαστικά στοιχεία δείχνουν ότι υπήρξε σεξουαλική επαφή ανάμεσα στον 62χρονο γάλλο πολιτικό και την καμαριέρα, η γυναίκα αυτή επανειλημμένα είπε ψέματα και οι εισαγγελείς δεν πιστεύουν πολλά από αυτά που έχει καταθέσει.

Οι εισαγγελείς εντόπισαν ανακρίβειες στην αίτηση για παροχή ασύλου που είχε κάνει η καμαριέρα, καθώς και πιθανή ανάμιξή της σε εγκληματικές ενέργειες όπως διακίνηση ναρκωτικών και ξέπλυμα χρήματος. Όπως αποκάλυψαν οι New York Times είχε τηλεφωνική επαφή μια ημέρα μετά την επίθεση με κρατούμενο με τον οποίο συζητούσε τα πιθανά οφέλη που θα έχει αν μηνύσει τον Στρος Καν.

Απόψε κιόλας το βράδυ, ο Ντομινίκ Στρος Καν μπορεί να είναι ελεύθερος.

Συγνώμη Defiance.
:P

Factum Bellum II

Συνέχεια που δαμαί.

Μετά που τον `Β Παγκόσμιο Πόλεμο, η μια αποικία μετά την άλλη άρκεψε να πιάννει την ανεξαρτησία της. Με τη δομή της χώρας διαλυμένη τζαι με την οικονομία στρατζισμένη, η κάθε χώρα εκλήθηκε να αναλάβει την αυτοδιοίκηση της. Κάποιες χώρες, ειδικά στην Αφρική, είχαν πλούσιους φυσικούς πόρους, αλλά καμιά δυνατότητα εκμετάλλευσης τους, αφού εν είχαν ούτε την τεχνολογία ούτε το κεφάλαιο να επενδύσουν πάνω τους. Έτσι, οι ΗΠΑ αναλάβαν το ρόλο του δανειοδότη. Εδόκαν τους τεράστια ποσά, με «εγγύηση» τους φυσικούς πόρους της χώρας. Οι ΗΠΑ όμως, που την πλευρά τους, τα λεφτά επιάσαν τα που την Τράπεζα Ομοσπονδιακών Αποθεμάτων (Fed), η οποία έκδιδε τα χαρτονομίσματα. Για το κάθε χαρτονόμισμα που έκδιδε στη χώρα εχρέωνε την με την αξία του χαρτονομίσματος συν φόρο. Πράμα που εσήμαινε ότι οι ΗΠΑ έπρεπε που κάπου να φκάλουν τζαι το φόρο της Fed τζαι το κέρδος το δικό τους. Έτσι, οι τόκοι που εβάλλαν στες χώρες για την «οικονομική στήριξη» εφτάναν ακόμα τζαι το 30%. Για να βρωμίσει ακόμα παραπάνω η κατάσταση, επροωθούσαν πολιτικούς για να αναλάβουν την ηγεσία της χώρας, οι οποίοι (μιλημένοι) πολιτικοί εν εδιούσαν ολόκληρες τες δόσεις, το χρέος επολλαπλασιάζετουν τζαι οι ΗΠΑ επιάναν ποσοστά τζαι που την εκμετάλλευση του φυσικού πλούτου της χώρας. Παράλληλα, η χώρα-πιόνι επροωθούσε την πολιτική του δανειοδότη με σχετικές ψήφους σε διεθνή ψηφίσματα τζαι εχρησιμοποιήτουν σαν στρατιωτική βάση.
Κάποιες χώρες όμως, εβρεθήκαν με τον ένα ή τον άλλο τρόπο σε άθλια οικονομική κατάσταση. Τόσο άθλια, που οι δυτικοί «ευεργέτες» εκρίναν ότι έννεν αξιόπιστες χώρες για να δανείσουν. Έτσι, τζαμαί που οι τράπεζες εν σου δανείζουν, βρέθουνται οι τοκογλύφοι (ακόμα μεγαλλύτεροι τοκογλύφοι). Δαμαί αναλάμβανε δράση το Διεθνές Νομισματικό Ταμείο. Το ΔΝΤ εξεκίνησε το 1944 με κεφάλαιο που 45 χώρες τζαι πλέον απαριθμεί 188 (τα 187 μέλη του ΟΗΕ + το Κόσσοβο, που αναγνωρίζεται πλέον σαν χώρα παραβιάζοντας μια φάουσα διεθνείς συνθήκες… άλλη κουβέντα τούτο, να μεν ξεφύγω). Εννοείται πως βασικός χρηματοδότης της εν οι ΗΠΑ με 17,09% (δεύτερη η Ιαπωνία με 6,12%). Εκπρόσωπος των ΗΠΑ στον ΔΝΤ εν ο Timothy Geithner, πρώην επικεφαλής της Fed τζαι αναπληρωτής ο Ben Bernanke, νυν επικεφαλής της Fed. Στενότεροι συνεργάτες του ΔΝΤ εν οι λεγόμενοι οίκοι αξιολόγησης. Οι «διεθνείς» οίκοι αξιολόγησης εν τρείς: Standard & Poor’s, Moody’s τζαι Fitch Rating. Τζαι οι τρείς εν αμερικάνικοι. Η Κίνα αποφάσισε σε μια φάση να κάμει το δικό της, τον Dagong Global Credit Rating, ο οποίος εδέχτηκε κριτική τζαι έχασεν την αξιπιστία του, όταν υποβάθμισε την πιστοληπτική αξιολόγηση των ΗΠΑ. Γι’ αυτό τζαι πολλοί ευρωβουλευτές φωνάζουν ότι εν τζαιρός της ΕΕ να κάμει το δικό της οίκο.
Που λαλείτε, το ΔΝΤ δουλεύκει με τον πλέον ανήθικο τρόπο, με καθαρή οικονομική τρομοκρατία. Πιάνει μια χώρα που εν βρίσκει δανειοδότες, τζαι βάλλει τους οίκους αξιολόγησης να υποβαθμίσει ακόμα παραπάνω τη χώρα για να αποθαρρύνει τους επενδυτές τζαι να παγώσει η ανάπτυξη (τζαι άρα τα έσοδα) της χώρας. Μετά έρκεται το ΔΝΤ τζαι παρουσιάζει το δάνειο ως τη μόνη λύση για να σωθεί η οικονομία της χώρας, πριν οι οίκοι αξιολόγησης υποβαθμίσουν τη χώρα ακόμα παραπάνω. Βέβαια, για το δάνειο υπάρχουν προϋποθέσεις. Το ΔΝΤ επιβάλλει στη χώρα κάποια μέτρα, τα οποία με τη σειρά της πρέπει να επιβάλει στους πολίτες για να συμπληρωθούν οι δόσεις του δανείου. Ως αποτέλεσμα, οι τομείς της δημόσιας υγείας τζαι εκπαίδευσης παραμένουν στάσιμοι τζαι υποβαθμισμένοι, οι προσλήψεις παγώνουν, οι μισθοί συρρικνώνουνται, η φορολογία αυξάνεται, αλλά οι τιμές στο παζάρι διατηρούν τον ίδιο ρυθμό που είχαν τζαι πριν. Το κράτος σιγά σιγά αποδυναμώνεται τζαι προωθείται η «ιδιωτική πρωτοβουλία» (μεν φανταστείτε απλούς ιδιώτες, αλλά μεγαλοκαρχαρίες). Τζαι όσο το κράτος αποδυναμώνεται, το ΔΝΤ στρατζίζει ακόμα παραπάνω τη χώρα. Έτσι, οι προβληματικές χώρες μεινίσκουν προβληματικές γιατί εν μπορούν να αναπτυχθούν. Τζαι εν μπορούν να αναπτυχθούν, γιατί οι κυβερνήσεις τους πνίουν κάθε ίχνος ζωής στην οικονομία, µε περικοπές στες δημόσιες δαπάνες που εν επιτρέπουν ούτε στον απλόν ιδιωτικό τομέα να αναπτυχθεί τζαι παγώνουν την αγορά.

Τούτην τη τακτική εφάρμοσε την το ΔΝΤ τον περασμένο αιώνα ειδικά στη Λατινική Αμερική. Έπιανε όμηρους κάποιες χώρες τζαι ανάγκαζε τες κυβερνήσεις τους να επιβάλουν ανήθικα προγράμματα λιτότητας με το πρόσχημα της αναγκαιότητας για σωτηρία της οικονομίας. Προγράμματα που κάτω από άλλες συνθήκες ήταν να αποκαλούνταν αντισυνταγματικά τζαι απάνθρωπα. Τες τελευταίες δεκαετίες όμως, οι ΗΠΑ εχάσαν την επιρροή που είχαν κάποτε στη Λατινική Αμερική. Μερίδιο ευθύνης σε τούτο έχουν οι Ούγκο Τσάβες της Βενεζουέλας τζαι Έβο Μοράλες της Βολιβίας, οι οποίοι αν τζαι φέρουνται σε κάποιες περιπτώσεις δικτατορικά, εκαταφέραν να θκιώξουν τες δυτικές βδέλλες που τες χώρες τους τζαι να ξυπνήσουν άλλες χώρες της περιοχής. Η τελευταία χώρα της περιοχής που εστράτζιζεν το ΔΝΤ ήταν η Αργεντινή. Τζαι όσον έχανε άλλα μέτωπα, επίεζεν την ακόμα παραπάνω. Αποτέλεσμα ήταν να αγανακτίσει τόσο πολλά ο κόσμος που να δημιουργηθεί λαϊκή εξέγερση το 2001-2002 τζαι να πετάξει το ΔΝΤ έξω που τη χώρα ως το 2005. Έτσι, το ΔΝΤ έφτασε σε άθλια οικονομική κατάσταση, αφού τα έσοδα εμειωθήκαν τζαι τα έξοδα των μισθών εμείνα τους (οι 2.600 υπαλλήλοι του πιάνουν 659 εκατ. δολάρια το χρόνο). Ως το 2006, οι ειδικοί επροβλέπαν για την επόμενη χρονιά ζημιά 367,5 εκατ. δολάρια τζαι επροτείναν την πώληση 400 μετρικών τόνων χρυσού για να εξοικονομηθούν πόροι (το ΔΝΤ εν ο 3ος μεγαλύτερος κάτοχος αποθεμάτων χρυσού παγκοσμίως).
Σε τούτο το σημείο μια ομάδα ειδικών ανέλαβε την οικονομική εξυγείανση του οργανισμού: ο Άντριου Κρόκετ, CEO της JΡ Μorgan Chase (που εν μες την Fed), ο πρόεδρος της Ευρωπαϊκής Κεντρικής Τράπεζας Ζαν Κλοντ Τρισέ τζαι ο πρώην κλειδοκράτορας της Fed Αλαν Γκρίνσπαν. Εντελώς «τυχαία», ήρτεν η οικονομική κρίση τζαι το ΔΝΤ εσώθηκε με τη διείσδυση του στην Ευρώπη. Μόνο το 2010, τα τελευταία θύματα του οργανισμού ήταν η Ελλάδα ($30 δισ.), η Ρουμανία ($13.9 δισ.), η Ουκρανία ($12.66 δισ.) τζαι η Ουγγαρία ($11.7 δισ.). Η Ελλάδα ήταν η χώρα που έφαεν τη μεγαλλύτερη βιλιά. Τζαι οι χώρες που θα ακολουθούσαν εξέραν ποιες ήταν τζαι εβλέπαν τη βιλιά να έρκεται. Ήταν οι λεγόμενες χώρες PIGS, όπως τες αποκαλούν οι επενδυτικοί οίκοι. Οι PIGS εν οι Πορτογαλία, Ιταλία (αντί Ιρλανδίας), Ελλάδα τζαι Ισπανία. Η επόμενη στη σειρά, ήταν η Πορτογαλία. Τζαι θα έπεφτε στα σιέρκα του ΔΝΤ τζαι τούτη αν δεν ήταν οι Αγανακτισμένοι (που έννεν τυχαίο το ότι δραστηριοποιούνται στες χώρες PIGS). Το κίνημα εξεκίνησε στην Ισπανία στις 15 Μαΐου κατά τη διάρκεια των τοπικών εκλογών τζαι εκατάφερε να περάσει στην Πορτογαλία λλίο πριν μπει η χώρα στο ΔΝΤ για τρίτη φορά (1977-78, 1983-85). Ο πρωθυπουργός Ζοσέ Σόκρατες εν εκατάφερε να επιβάλει τα μέτρα λιτότητας τζαι επαραιτήθηκε ένα μήνα μετά.

Στην ουσία, το κίνημα των Αγανακτισμένων εν έσιει κάποια ουσιαστική διαφορά που τες διαδηλώσεις του 2001-2002 στην Αργεντινή. Τζαι οι θκυο λαϊκές εξεγέρσεις οφείλουνται στες πρακτικές του ΔΝΤ τζαι τα μέτρα λιτότητας που εστραγγάλιζαν το λαό. Οι Αγανακτισμένοι όμως μπορεί να επρόλαβαν στην Ισπανία, την Πορτογαλία τζαι την Ιταλία πριν μπουν στο ΔΝΤ, αλλά Ελλάδα εβρέθηκε στη θέση της Αργεντινής πριν μια δεκαετία. Μπορεί ο κόσμος της Αργεντινής να έκοψε τα μέτρα λιτότητας, αλλά για να φκει που το ΔΝΤ έπρεπε να ξοφλήσει το χρέος. Πως το έκαμε; Με τη βοήθεια του «δικτάτορα» Τσάβες της Βενεζουέλας. Που το 2005 αγόρασε κρατικά ομόλογα $5 δισ. που την Αργεντινή για να μπορέσει η χώρα να ξοφλήσει τζαι να ανεξαρτητοποιηθεί. Εν για τούτον το λόγο που η Κύπρος εβρέθηκε στο στόχαστρο των οίκων αξιολόγησης τους τελευταίους μήνες για τα κρατικά ομόλογα που αγόρασε που την Ελλάδα για να τη βοηθήσει. Η αλληλεγγύη τζαι η αλληλοβοήθεια μεταξύ των κρατών καύκει τους τζαι πρέπει να σταματήσει για να συνεχίσουν οι μεγαλοτραπεζίτες να κερδοσκοπούν τζαι να δρουν ανενόχλητοι.

To be continued…

Factum Bellum I

Στο 1984, ο Όργουελ είπε μια κουβέντα που έμεινε καρφωμένη στο νου. Με λλία λόγια, με την οικονομική ευημερία μιας χώρας τζαι του συστήματος της, παρουσιάζεται αύξηση του βιοτικού επιπέδου των κατοίκων της. Αλλά τούτη η αύξηση του βιοτικού επιπέδου στερεί που την ελίτ λεφτά που εμπορούσε να καταχραστεί τζαι μειώσεις εξόδων (απολύσεις, πάγωμα μισθών, αφαίρεση οικονομικών δικαιωμάτων όπως 13ος τζαι 14ος) που εμπορούσε να κάμει. Που την άλλη, αν μειώσεις έτσι απλά το βιοτικό επίπεδο, παράλληλα έννα μειωθεί η κατανάλωση προϊόντων τζαι η βιομηχανική παραγωγή. Η λύση που ήβρεν το Εσωτερικό Κόμμα του 1984, ήταν ο πόλεμος. Υποβάθμιση του βιοτικού επιπέδου, παράλληλα με την ανάγκη αύξησης της παραγωγής τζαι της φορολογίας. Ο πόλεμος, όμως, έννεν ανάγκη να εν πάντα στρατιωτικός. Κάποτε εν τζαι οικονομικός. Αλλά πάντα, εν κοινωνικός τζαι ταξικός.
Βέβαια, το πολίτευμα που έσιει η Δύση σήμερα, με το πολίτευμα που επέβαλε το Κόμμα στο βιβλίο, έσιει μεγάλη διαφορά. Κατ’ ακρίβειαν, έσιει μεγάλη διαφορά που οποιοδήποτε άλλον πολίτευμα στην ιστορία της ανθρωπότητας. Τα νήματα κινούνται που την ελίτ, η οποία στην πλειοψηφία των περιπτώσεων εν αφανείς χρηματοδότες τζαι επενδυτές. Δηλαδή ο πρόεδρος της νυν υπερδύναμης, μπορεί να χάσει την εξουσία, να μπλεχτεί σε σκάνδαλο, να καταδικαστεί, αλλά μόλις φκει ο επόμενος η χώρα θα κινείται με τους ίδιους ρυθμούς, στα ίδια πρότυπα, ανεξαρτήτως πολιτικής μαριονέτας που φαίνεται. Το ότι οι χειριστές της αυτοκρατορίας εν αφανείς τζαι εν έχουν στην ουσία εθνικότητα, κάμνει δύσκολο το να χάσουν την εξουσία. Ακόμα τζαι αν η αμερικανική αυτοκρατορία καταρρεύσει, το κεφάλαιο απλά θα μετακομίσει σε άλλη χώρα τζαι θα συνεχίσει που τζαμαί που έμεινε. Προς το παρών, τούτη η ελίτ εν στη Γουόλ Στριτ των ΗΠΑ. Η Γουόλ Στριτ έπιασε το όνομα της που έναν τοίχο που εχτίσαν κάποτε για να κρατεί τα γουρούνια εκτός της πόλης. Σήμερα, κρατεί τα εντός.
Κουμάντο στην αμερικανική οικονομία τζαι τα παγκόσμια χρηματιστήρια κάμνουν οι μεγαλοτραπεζίτες. Τα ίδια άτομα που ελέγχουν τζαι την Τράπεζα Ομοσπονδιακών Αποθεμάτων των ΗΠΑ, γνωστή ως Fed. Προσοχή όμως, έννεν Ομοσπονδιακή Τράπεζα Αποθεμάτων, αλλά Τράπεζα Ομοσπονδιακών Αποθεμάτων. Δηλαδή εν ελέγχεται που το κράτος. Τζαι απ’ότι ξέρω, εν η μοναδική χώρα με ιδιωτική κεντρική τράπεζα. Αφορμή για να δημιουργηθεί τούτον το όργανο ήταν η οικονομική κρίση του 1907 (παλιό φρούτο οι κρίσεις). Σε τούτων των πανικό, οι μεγαλοτραπεζίτες επροβάλαν την ανάγκη για ένα όργανο που θα μπορεί να εγγυηθεί τζαι να ξελασπώνει τες τράπεζες για να μπορεί να κινείται η οικονομία. Έτσι, εκάμαν ένα συνασπισμό των 12 μεγαλλύτερων εθνικών (στην αρκή, πολυεθνικών στην πορεία) τραπεζών που λειτουργεί ως κεντρική τράπεζα του κράτους τζαι αναλαμβάνει τη διαχείρηση του αμερικανικού τραπεζικού συστήματος. Η Fed ιδρύθηκε το 1913 με την έγκριση του πρόεδρου Τόμας Γουίλσον. Ένας που τζείνους που αντιδρούσαν, ήταν ο Τσαρλς Α. Λίντενμπεργκ, μέλος του Κογκρέσου. Αφού επέρασε ο νόμος για δημιουργία της Fed, ο Λίντενμπεργκ εδήλωσε: «Από τώρα και στο εξής, οι οικονομικές κρίσεις θα κατασκευάζονται». Που την πλευρά του, ο πρόεδρος Γουίλσον, μετά τη λήξη της θητείας του απολογήθηκε στο λαό των ΗΠΑ γιατί, όπως είπε, εξεγέλασεν τον μια μια ομάδα τραπεζιτών τζαι η οικονομία έπεσε στα σιέρκα τους.
Αρχικά, υπήρχεν η προϋπόθεση ότι τα μέλη της Fed θα εγκρίνουνται που το κράτος, το οποίο θα ενημερώνεται για το χρήμα που ρέει εντός της. Τούτος ο αρχικός υποτυπώδης κυβερνητικός έλεγχος της Fed, εξαλήφτηκε στην πορεία με κάποιες παρεμβάσεις που ακολουθήσαν κάποια οικονομική κρίση. Μια που τες πιο σημαντικές αλλαγές σε τούτο το σύστημα έγινε το 1929, τζαμαί που το βιοτικό επίπεδο έμοιαζε να έσιει ανοδική πορεία μετά τον `Α Παγκόσμιο Πόλεμο. Τότε, όπως τζαι πριν λλία χρόνια, οι τράπεζες αρκέψαν να κάμνουν δάνεια απλόχερα. Στην πορεία 2-3 τράπεζες εκηρύξαν πτώχευση τζαι οι υπόλοιπες αρκέψαν να κάμνουν κατασχέσεις περιουσιών. Ο κόσμος εφοήθηκε τζαι άρκεψε να τραβά τα λεφτά του που τες τράπεζες τζαι οι επενδύσεις επαγώσαν μαζί με τη ροή της οικονομίας. Οι μεγαλοτραπεζίτες, αρνηθήκαν να χρηματοδοτήσουν το κράτος γιατί επροσέξαν κάποιες «δυσλειτουργίες». Η χρηματοδότηση εξεκίνησε το 1932 μετά που κάποιους όρους που εδέχτηκε η κυβέρνηση των ΗΠΑ: να κοπούν δραστικά ούλλες οι συντάξεις τζαι τα επιδόματα, να μειωθούν οι μισθοί τζαι οι αριθμοί των δημοσίων υπαλλήλων, τζαι τα μέλη της Fed να μεν χρειάζεται να εγκριθούν που την κυβέρνηση. Το βιοτικό επίπεδο έππεσε, ενώ η παραγωγή τζαι οι φορολογίες αυξήθηκε. Πράμα που εξανάγινε λλίο πιο μετά, στο `Β Παγκόσμιο Πόλεμο.

Η πρόσφατη οικονομική κρίση, ακολούθησε πιστά την ίδια ακριβώς συνταγή που εφαρμόστηκε το 1929. Το ρόλο του καμικάζι ανάλαβε τούτη τη φορά μια μεγάλη τράπεζα, που ήταν σύμβολο της αμερικανικής οικονομίας, έτσι ώστε ο πανικός να εν μεγαλλύτερος. Ο CEO της εξεκίνησε να διά υπέρογκα δάνεια σε μεγάλο αριθμό πελατών. Για να επισπευτεί η κατάρρευση, έδωκεν στους υπαλλήλους αρκετά μπόνους για να περάσει η τράπεζα το όριο της χρεοκοπίας. Οι 10.000 υπαλήλοι της Lehman Brothers στη Νέα Υόρκη έπιασαν συνολικά $2,5 δισ. μπόνους για τους εννιά μήνες εργασίας τους το 2008, μέχρι το Σεπτέμβρη που εχρεοκόπησαν. Μόλις ανακοινώνεται η χρεοκοπία, ο κόσμος αρκεύκει να αποσύρει τα χρήματά του από τις τράπεζες. Ως το Σεπτέμβρη του 2008, το μοναδικό εμπόδιο για την κρίση ήταν οι επενδυτές. Τζαι τζείνους εφοητσιάσαν τους ως το Δεκέμβρη, με τη σύλληψη του Μπέραρντ Μέντοφ. Ο πρώην τραπεζίτης έστησε κομπίνα, τζαι έφαεν που επενδυτές $65 δισ. τζαι με τη σειρά του έφαεν ποινή 150 ετών φυλάκισης (σε φυλακές πολυτελείας, εννοείται). Ο δικαστής που τον εκαταδίκασε, ο Ντένι Τσιν, εδήλωσε μετά την καταδίκη: «Δεν μας είπε όλα όσα ξέρει. Ξέρω ότι οργάνωσε την απάτη. Αυτό που δεν ξέρω είναι για ποιους δουλεύει». Σημειώνεται ότι οι καταγγελίες κατά του Μέντοφ εγίνουνταν που το 2000, αλλά οι Αρχές εσυγκινήθηκαν μόνο μετά την κατάρρευση της Lehman.
Οι εργοδότες, που την πλευρά τους, είδαν ευκαιρία να μειώσουν τα έξοδά τους με απολύσεις τζαι μειώσεις μισθών. Ακόμα τζαι να μεν υπήρχε κρίση, ήταν να δημιουργηθεί κάτω που έτσι συνθήκες, αφού ο κόσμος χωρίς δουλειά, λεφτά τζαι ασφάλεια, εσταμάτησε να αγοράζει. Τζαι μόλις οι επενδύσεις στες ΗΠΑ παγώνουν, εν ζήτημα χρόνου να περάσει η κρίση τον Ατλαντικό. Η κυβέρνηση Ομπάμα, σε τζείνη τη φάση επροωθήσαν το «σχέδιο διάσωσης τραπεζών». Εζήτησε $780 δισ. για τη «διάσωση της οικονομίας». Ο πρόεδρος της επιτροπής τραπεζικών θεμάτων του Κογκρέσου, Κρις Ντοτ, εζήτησε εξηγήσεις για το ποσό. Η απάντηση του εκπρόσωπου του θησαυροφυλακίου ήταν ούλλα τα λεφτά: «Το ακριβές ποσό δεν υπολογίστηκε με βάση έρευνες, απλά θέλαμε να καταλήξουμε σε ένα πολύ μεγάλο ποσό»… Το σχέδιο στην τελική του μορφή ήταν σε 1070 σελίδες τζαι εδώθηκε στα μέλη του Κογκρέσου μιαν ώρα πριν τη ψηφοφορία. Το σχέδιο τελικά εγκρίθηκε, αφού πολλά μέλη του Κογκρέσου (Ρεπουμπλικάνοί τζαι Δημοκρατικοί) εκατάγγειλαν ότι εδέχτηκαν απειλές με την επιβολή στρατιωτικού νόμου αν δεν περάσει. Μέσα σε τούτες τες σελίδες του σχεδίου, ήταν τζαι μια πρόνοια ότι η κυβέρνηση δεν ασκεί πλέον έλεγχο στο που πηαίνουν τα λεφτά που φεύκουν που τη Fed. Μέσα στους θκυο επόμενους μήνες, το Φεβράρη του 2009, εφύαν που την Fed 9,7 τρισ. δολάρια. Τα 780 δισ. επήαν στες τράπεζες. Τα υπόλοιπα σε «μυστικές επενδύσεις», σύμφωνα με τους εκπρόσωπους της Fed.

To be continued…

Οι "Αγανακτισμένοι"

Κάτι αλλάσσει στον κόσμο. Οι επαναστάσεις στη Μέση Ανατολή τζαι Βόρεια Αφρική (στημένες τζαι μη) φαίνεται ότι εκαταφέραν να περάσουν τη Μεσόγειο. Τζαι μάλιστα εν καιρώ εκλογών. Τα πρώτα ανησυχητικά νέα για το πολιτικό status quo ήρταν που την Ισπανία. Ο κόσμος ενεκάτσιασε τους πολιτικούς, τους χειρισμούς τους, την άνιση συγκέντρωση πλούτου τζαι τες λιτότητες που επιβάλλουν. Κρίση, κρίση, αλλά για αντιμετώπιση της διούν λεφτά του κράτους στες τράπεζες που επροκαλέσαν την κρίση τζαι ποσφίγγουν τον απλό κόσμο όπως τα λεμόνια. Στη χώρα, η ανεργία επέρασε το 20% τζαι στες τάξεις των νέων έφτασε το 40%, ενώ οι πολιτικοί εκρατήσαν τες θέσεις τους τζαι οι τραπεζίτες τες περιουσίες τους.
Η ιστορία εξεκίνησε στες 15 Μάη, οι λεγόμενοι "Αγανακτισμένοι" (Los Indignados) εκαλέσαν τον κόσμο να φκει στους δρόμους για να διαμαρτυρηθεί. Εζητήσαν εργασία, καλλύτερες συνθήκες ζωής τζαι ριζοσπαστική μεταρρύθμιση του πολιτικού συστήματος στην Ισπανία, το οποίο  χαρακτηρίζουν διεφθαρμένο, ταγμένο στην υπηρεσία των τραπεζών τζαι του κεφαλαίου τζαι φτιαγμένο ώστε να ευνοεί μόνο θκυο μεγάλα κόμματα. Με λλία λόγια, έναν τυπικό δυτικό σύστημα. Οι "Αγανακτισμένοι", νέοι, άνεργοι, νοικοκυρές τζαι συνταξιούχοι, εξεκινήσαν με κατάληψη της πλατείας Puerta Del Sol στη Μαδρίτη. Σιγά σιγά, εξαπλωθήκαν σε 50 πόλεις της χώρας.
Όσον εκοντέφκαν οι αυριανές εκλογές και οι συγκεντρώσεις εμετατραπήκαν σε κατασκηνώσεις, οι πολιτικοί αρκέψαν να ανησυχούν. Τζαι αν πάει να ψηφίσει λλιότερο που 50%; Ποιαν αξία έννα έχουν οι εκλογές; Μέσω της εκλογικής επιτροπής, επροσπαθήσαν να απαγορεύσουν τες συγκεντρώσεις των "Αγανακτισμένων". Εχαρακτηρίσαν τες συγκεντρώσεις πολιτικές τζαι εντάξαν τες μέσα στην προεκλογική εκστρατεία, τζαι με βάση του ότι απαγορεύουνται οι προεκλογικές μια μέρα πριν τες εκλογές, εζητήσαν τους να σταματήσουν. "Δεν συμμετέχουμε σε προεκλογικές εκστρατείες, ούτε ζητάμε ψήφους", ήταν η απάντηση των "Αγανακτισμένων", που αρνήθηκαν να τους κάμουν τη χάρη.
Το πρόβλημα για τους πολιτικούς εν ότι οι διαδηλώσεις εν ειρηνικές τζαι εν έχουν αφορμή να χρησιμο- ποιήσουν βία. "Όταν πλησίασε η αστυνομία, τους είπαμε ότι τα αιτήματά μας αφορούν κι εκείνους γιατί κι εκείνοι έχουν χαμηλούς μισθούς και δάνεια που πασχίζουν να ξεχρεώσουν», είπε ο Κάρλος Παρέδες, εκπρόσωπος του κινήματος. Η αστυνομία, που την πλευρά της, λαλεί ότι εν πρόκειται να τους δυαλύσει βίαια. Φυσικά, συνήθως σε έτσι περιπτώσεις μπαίνουν στο παιχνίδι προβοκάτσια για να αποδείξουν ότι εν βίαιη κινητοποίηση τζαι να ξεκινήσει καταστολή.
Εκπρόσωποι της ισπανικής κυβέρνησης τζαι κομματικοί ηγέτες εκάλεσαν τους διαδηλωτές να εκφράσουν τη δυσαρέσκειά τους με την ψήφο τους τζαι όι με την αποχή τους. Οι "Αγανακτισμένοι" όμως ούλλον τζαι πολλυνίσκουν. Το κίνημα εκατάφερε να περάσει τζαι στη διπλανή Πορτογαλία, που οι πολιτικοί θέλουν να την βάλουν στο ΔΝΤ χωρίς την αποδοχή των πολιτών, τζαι εξεκινήσαν οι διαδηλώσεις. Το τι έννα γίνει, έννα δείξει αύριο.
Το κίνημα πάντως διχάζει. Κάποιοι λαλούν ότι έννεν κάτι σημαντικό, ότι εν απλά μια εκτόνωση. Αλλά τζαι η γαλλική επανάσταση εν έτσι που εξεκίνησε, σαν εκτόνωση, τζαι η Αντουανέτα τζαι ο Λουδοβίκος φαντάζουμαι διαφωνούν ότι "εν ήταν κάτι σημαντικό". Άλλοι συγκρίνουν το με τες λαϊκές εξεγέρσεις στον αραβικό κόσμο τζαι τα κοινωνικά κινήματα όπως ο Μάης του 1968 στη Γαλλία. «Γινόμαστε μάρτυρες της γέννησης ενός νέου τύπου κοινωνικού κινήματος, ανεξάρτητου από κόμματα και συνδικάτα», είπε ο καθηγητής κοινωνιολογίας Χάιμε Παστόρ. Αμήν!

Ο οικονομικός τρομοκράτης και ο βιασμός της δικαιοσύνης

Τες τελευταίες μέρες, τα ΜΜΕ ασχολούνται ιδιαίτερα με την υπόθεση του Ντομινίκ Στρος Καν. Στην απίθανη περίπτωση που εν ξέρετε τον τύπο, αν τζαι λόγω Ελλάδας πρέπει να τον εμάθαμε, εν ένας οικονομικός τρομοκράτης. Πιάνει όμηρους χώρες που εβρεθήκαν σε δύσκολην οικονομική κατάσταση και εκβιάζει τες για να αγοράσουν «προστασία» που τη συμμορία της οποίας ηγείται. Ως αντάλλαγμα για να μεν υποβαθμίσει ακόμα παραπάνω την οικονομία τους με τα διάφορα οικονομικά όργανα που ελέγχει τζαι για να τους δώκει ως δάνειο μέρος των χρημάτων που τους έφαεν για να τους αποδυναμώσει, ζητά που τες χώρες να επιβάλουν προγράμματα «λιτότητας» που κάτω που άλλες συνθήκες θα τα αποκαλούσαν αντισυνταγματικά και απάνθρωπα. Σκοπός εν να μαζέψει γλήορα τα λεφτά που εδάνεισε μαζί με τους τόκους τζαι να καταφέρουν οι εταιρείες που επιρεάζει να ελέγξουν τη χώρα ώσπου να ξοφλήσει.
Οι πολιτικοί αποκαλούν τούτη τη συμμορία οικονομικού εγκλήματος Διεθνές Νομισματικό Ταμείο (ΔΝΤ). Το ΔΝΤ τα τελευταία χρόνια εκατάφερε να διεισδύσει στην ΕΕ τζαι με τη βοήθεια ηγετών, όπως της Μέρκελ, κάμνει στην ΕΕ ότι έκαμνε την περασμένη δεκαετία στη Λατινική Αμερική: γονατά χώρες τζαι αναγκάζει τες να κάμνουν ανήθικα πράματα για να πιάνει μερίδιο, όπως τον νταβατζή. Που τη Λατινική Αμερική εκατάφερεν ο κόσμος της Αργεντινής να το πετάξει έξω με ξεσηκωμό τζαι που τότε ψάχνει για θύματα στην Ευρώπη. Τα τελευταία του μεγάλα θύματα μόνο μετά το 2010, ήταν η Ελλάδα, η Ρουμανία, η Ουγγαρία τζαι η Ουκρανία.
Ο Στρος Καν, όμως, άρκεψε να καλοβλέπει τη γαλλική προεδρία. Ο πρόεδρος της χώρας, ο Σαρκοζί, μάνα στην εξαπάτηση μέσω ΜΜΕ τζαι στη χειραγώγηση τους, εξαπόλησε τα ΜΜΕ πάνω του να έβρουν λάσπη. Το αδύνατο του σημείο για τα μάθκια της δυτικής κοινωνίας, εν ήταν η κατάρρευση τζαι ομηρία χωρών τζαι η οικονομική εξαπάτηση, αλλά τα σεξουαλικά του καπρίτσια. Του κωλόγερου άρεσκεν του να επιβάλλεται σεξουαλικά σε γεναίτζες που θεωρεί αδύναμες (κάτι όπως έκαμνε οικονομικά με τες αδύναμες χώρες) τζαι εγούσταρε να βιάζει. Στη Νέα Υόρκη, επιτέθηκε σεξουαλικά σε μια 32χρονη καμαριέρα, εκατάγγειλεν τον, εσυλλάβαν τον τζαι εσύραν τον σε μιαν «κακόφημη» (όπως μας τα επρήσαν τα ΜΜΕ) φυλακή. Φυλακή που εν εντάξει να λιώνουν μέσα οι άσημοι, αλλά αν εν κανένας γνωστός γίνεται σούσουρο γιατί εστείλαν τον τζαμαί. Ας τον εβάλλαν στο Γκουαντάναμο για να δουν οι φύλακες τι εστί πραγματικός τρομοκράτης.
Η φάση εν ότι οι κατηγορίες, βάλλουν νερά. Εν δύσκολο υπό κανονικές συνθήκες να αποδείξει κάποιος ότι την εβίασεν (στοματικά) και εν την επλήρωσε να το κάμει. Αλλά τζαμαί έννεν Ευρώπη. Εν Αμερική. Και σε τούτην την περίπτωση η διασημότητα του κατηγορούμενου ελειτούργησεν εναντίον του. Στες ΗΠΑ οι δικαστές, οι εισαγγελείς και ο αρχηγός της Αστυνομίας εκλέγουνται, εν διορίζουνται. Τζαι κοντεύκουν εκλογές. Αν καταδικάσεις τζαι εξευτελήσεις μια μισητή προσωπικότητα για έγκλημα που έκαμε σε μια γεναίκα με φτωχό υπόβαθρο που δουλεύκει σε μια χαμηλόβαθμη θέση, ότι και να πεις δουλεύκει προεκλογικά υπέρ σου.
Ο Στρος Καν θα εδέχετουν την ίδια αντιμετώπιση αν ήταν η υπόθεση λλίον μετά τες εκλογές στη Νέα Υόρκη; Αν δεν επήαινε για πρόεδρος της Γαλλίας; Αν δεν του εξεκινούσε πόλεμο ο Σαρκοζί με τα γαλλικά ΜΜΕ; Αν ήταν στην Ευρώπη που εγίνετουν ο βιασμός; Αν στη θέση του ήταν ένας άσημος; Αν δεν ήταν μια μισητή προσωπικότητα τζαι ήταν ασπούμε ο Ρόμαν Πολάνσκι; Κατά την άποψη μου, ας την φάει για βιασμό ο οικονομικός εγκληματίας, όπως την έφαε ο Αλ Καπόνε για φοροδιαφυγή. Αλλά εν σωστό ηθικά ή ο σκοπός αγιάζει τα μέσα;

Ζητείται αφέντης

Μετά τον Μπεν Αλί της Τυνησίας, έπεσε και ο Μουμπάρακ της Αιγύπτου. Το φαινόμενο του ντόμινο φαίνεται ότι συνεχίζει και επόμενος σταθμός εν η Αλγερία. Ως τωρά στην περιοχή (εκτός ποιυ το Ιράν) οι μόνοι δικτάτορες που έμειναν στην εξουσία ήταν όσους εφκάλαν οι ΗΠΑ. Αλλά ήρτεν ο τζαιρός τους. Τωρά το τι έννα ακολουθήσει εν το πρόβλημα. Έννα καταφέρουν να εφαρμόσουν οι Αμερικάνοι, μετά τη μοναρχία, ένα σύστημα εκλεγόμενης ολιγαρχίας και να το σερβίρουν ως δημοκρατία (όπως στη Δύση); Ή έννα καταφέρουν οι ισλαμιστές υπό το Ιράν να αναλάβουν τον έλεγχο στη νέα κυβέρνηση;
Πάντως οι Αμερικάνοι χάνουν τον ένα σύμμαχο μετά τον άλλον στην περιοχή και ο επιστάτης που εβάλαν τζαμέ (Ισραήλ) μεινίσκει μόνος του. Τον τελευταίον τζαιρόν, το Ισραήλ άρκεψε να γυρεύκει αλλού συμμάχους. Λλίον πιο βόρεια. Και το ότι η Τουρκία εστράφηκεν εναντίον του για σκοπούς εντυπωσιασμού του ισλαμικού κόσμου, έκαμεν το πιο εύκολο να γυρίσει προς την Κύπρο. Το φυσικό αέριο, ήταν το κερασάκι στην τούρτα. Έσιει νέα γεωπολιτικά δεδομένα στον κόσμο και πολλές ανακατατάξεις. Οι ισχυροί αρκέψαν να νεκατώνουν τα χαρτιά για να τα ξαναμοιράσουν. Αλλά στο τραπέζι κάθετε πλέον (δίπλα που τους Αμερικάνους, τους Ρώσους, τους Κινέζους και τους αποστάτες Ευρωπαίους) και το Ιράν, που με ασπίδα την Ισλαμική Συνδιάσκεψη ζητά μερίδιο. Που έννα κόψουμεν άραγε στη τζαινούρκα μοιρασιά; Ποιος εννάν ο νέος μας αφέντης;

Άλλος γαμά, άλλος πιερώνει

Τον τελευταίο τζαιρό γίνουνται πολλές συζητήσεις, και σε Κύπρο και σε Ελλάδα, για τους μετανάστες, λαθρομετανάστες και πολιτικούς πρόσφυγες. Για τους ξένους γενικά τέλοσπάντων. Έτυχε να συμμετέχω σε αρκετές συζητήσεις για το θέμα, αφού πλέον εν μόνιμα μέσα στα 4-5 θέματα της επικαιρότητας που συζητούνται παντού. Άκουσα νούσιμες κουβέντες και άκουσα και ακραίες, ακραίες και που τες θκυο πάντες γιατί το κάθε πράμα έσιει τουλάχιστον θκυο άκρα.
Τζείνο που μου έκαμε εντύπωση, εν ότι το ένα άκρο απόκτησε επιχειρήματα βάσιμα και απτά, και όι απλά τυφλά ρατσιστικά. Έννεν τζείνον το "εγώ είμαι ρατσιστής, όξα τζείνος εν μαύρος;". Τα επιχειρήματα που εκράτησα εν: 1. -το κλισέ- πιάνουν τες δουλειές, 2. πιάνουν τες θέσεις στα σχολεία, 3. πιάνουν τες σειρές στα νοσοκομεία και 4. τρων επιδόματα σε τζαιρό κρίσης. Για τα επιδόματα εν θα το συζητήσω. Εν κάτι που επιβάλλεται που την ΕΕ να κάμνουμε, είτε το θέλουμε είτε όι. Καταλάβω όμως γιατί εκνευρίζει κάποιους το ζήτημα. Εν λεφτά που η κάθε κυβέρνηση εν μπορεί να ακουμπήσει, την ίδια ώρα που βάλλει καθημερινά ούλλο και πιο βαθκιά τα σιέρκα της στες τσέπες του κόσμου.
Τα άλλα τρία επιχειρήματα αφορούν στην ουσία το δικαίωμα στην εργασία, το δικαίωμα στην εκπαίδευση και το δικαίωμα στη νοσηλεία. Πόσο σκατά τα εκάμαμεν σαν κοινωνία ρε γαμώ το; Πόσο γέριμη πρέπει να εν μια κοινωνία, για να φτάσει στο σημείο κάποια μέλη της να απαιτούν να μειωθούν τούτα τα βασικά δικαιώματα που ένα μέρος του πληθυσμού, απλά και μόνο για να ικανοποιηθεί η έλλειψη της προσφοράς τους; Και εν μιλούμε για οποιαδήποτε κοινωνία. Μιλούμε για τη δυτική κοινωνία, το άκρον άωτον του καταναλωτισμού και της σπατάλης.
Έσιει κρίση, λαλεί σου άλλος, εν έσιει λεφτά, και ξεκινά να κόφκει λεφτά και να σφίγγει τα ζωνάρκα του κόσμου με το ζόρι και να του κόφκει συνήθειες που ο ίδιος εδημιούργησε για να κινείται η οικονομία. Μα ήνταλως εν έσιει λεφτά ρε κουμπάρε; Που επήαν; Εξαφάνησεν τα ο Γιούρι Γκέλερ όξα ο Ντέιβιντ Κόπερφιλντ; Για να λήψουν σημαίνει κάποιος τα έφαε. Εν ο κάθε φτωχός οικογενειάρχης που τα έφαεν τζαι φορτώνεις του τον λοαρκασμό; Όπως είπε και ο Μάικλ Μουρ για την κρίση, "Η κρίση είναι ο οργασμός του καπιταλισμού. Γιατί να πληρώσουμε εμείς για ένα οργασμό που δεν ήταν δικός μας;". Εκαταλάβες δηλαδή; Άλλος γαμά, άλλος πιερώνει.
Φυσικά, τζείνος που επιέρωσε για τα γαμήσια του βουλευτή (που συνεχίζει να ψηφίζει) και του κάθε επιχειρηματία (τα προϊόντα και τες υπηρεσίες του οποίου συνεχίζει να αγοράζει) εν εκνευρισμένος. Που έννα τα φκάλει; Προς το παρών, φκάλλει τα πάνω στους ξένους. Γιατί έσιει μια μειοψηφία τους που εν εκμεταλλευτές, απατεώνες και εγκληματίες, και πιερώνουν τα ούλλοι τους. Όπως οι παραπάνω μας πιερώνουμεν τα γαμήσια μερικών, έτσι και τζείνοι. Οι παραπάνω τους πιερώνουν τες απατεωνιές μερικών.
Και  αν σταματήσεις και κάμεις ένα ζουμ άουτ, βλέπεις πως εβρεθήκαν και τούτοι οι ανθρώποι μακριά που τες χώρες τους. Αν έσιεις ένα ΝΑΤΟ να γαμά τη χώρα σου για τα πετρέλαια και τους φυσικούς πόρους, ενώ στη χώρα επικρατεί αναρχία, έννα φύεις. Εν θα κάτσεις να περιμένεις αν θα πεθάνεις που τες πόμπες των Δυτικών, τες σφαίρες των εξτρεμιστών ή τα μασιέρκα των εγκληματιών. Που την άλλη, αν έσιες ένα μοντέρνο δικτάτορα να κάμνει ότι θέλει και να έσιει τον κόσμο σιεσμένο (με τες ευλογίες των υπερδυνάμεων), εν θα κάτσεις να μαζοχίζεσαι.
Ναι, εμείς εν έχουμε στρατό στη χώρα τους. Αλλά έχουν τζείνοι που κάμνουν κουμάντο στην ΕΕ και, αν θέλουμε να μεν γονατίσουμε που τες κυρώσεις, πρέπει να κάμνουμεν ότι μας λαλούν. Πολιτικό άσυλο, επιδόματα και ξέρω ΄γω κουβέντες. Βασικά, με λλία λόγια, λαλούν μας κρατάτε τους εσείς τζαμαί όσο εμείς λεηλατούμε τες χώρες τους, για να μεν φτάσουν στες δικές μας χώρες και να τους φορτωθούμε. Εμείς γαμούμε, εσείς πιερώνεται. Εν σωστό; Καθόλου. Αλλά αν είμαστε εμείς μια φορά θύματα, τζείνοι οι ανθρώποι εν δέκα.
Τες τελευταίες μέρες στον αραβικό κόσμο εν της πουτάνας. Ο κόσμος δαμέ δίπλα στες γεωγραφικές γειτονιές μας ξεσηκώνεται και ζητά να πέσουν οι μοντέρνες δικτατορίες. Θέλουν και τούτοι οι ανθρώποι να ζήσουν έσσω τους τούτην τη δημοκρατία που ακούσιν. Και τούτες οι εξεγέρσεις μεταδίδουνται όπως τη γρίπη. Ελπίζω να τα καταφέρουν οι ανθρώποι και να στήσουν χώρες του χαϊρκού. Και ελπίζω να τους στηρίξουμε λλίον τζαι εμείς σε τούτην την προσπάθεια ως κοινωνίες. Αν τα καταφέρουν, έννα μειωθούν και οι μετανάστες και έννα πέσουν και λλίες λίρες στα σιέρκα τους. Πόσο τζαιρό να τους στραντζίζουν οι δυτικές κυβερνήσεις;
Που τες κουβέντες που άκουσα τελευταία για τους μετανάστες, άρεσεν μου πολλά τούτα που είπεν ο Κανάκης του Ράδιο Αρβύλα τη Δευτέρα. Όι πως είπε τίποτε νέο και εκλεπτυσμένο. Αλλά επειδή ο κόσμος που βλέπει την εκπομπή του εν ως επί το πλείστον η νεολαία και λαλεί τα απλά και κατανοητά. Και σε αντίθεση με τους πολιτικούς, τους ανθρώπους σαν τον Κανάκη βάλλουν τους αυτί και ελπίζω να καταφέρει να περάσει λλία μηνύματα. Λλία ο Κανάκης, λλία ο ένας, λλία ο άλλος, και πέρκει αλλάξει στο μέλλον που τους νέους τούτη η κωλοκοινωνία που τους εδώκαμεν.

Τα πρώτα θκυο λεπτά του βίντεο (εν ξέρω πως να το κόψω :P).

To vote or not to vote?

Σε σχέση με τη συζήτηση που επροέκυψε στο προηγούμενο ποστ για την ψηφοφορία. Να σας μεταφέρω μιαν άλλην άποψη, για να σας ευθυμήσει και να σας προβληματίσει. George Carlin. Enjoy.

Έννα τριτώσει το κακό...

Τελικά οι (μελετητές των) Μάγια είχαν δίκιο. Το 2012 έννα έρτει το τέλος του κόσμου. Εν πιστευκέτε; Εν πειράζει. Ούτε εγώ επίστευκα, ώσπου είδα μιαν είδηση και επήρα το απόφαση. Στην Αμερική οι Ρεπουμπλικανοί ετοιμάζουν για τες προεδρικές εκλογές του 2012 τον Τζεμπ Μπους. Καλά εκαταλάβετε. Εν αρφός του αχαΐρευτου του Τζορτζ Ο. Μπους, του άνθρωπου που ήταν στη σκοπιά όταν εβάφτηκε με αίμα ο μισός κόσμος. Εν μας εκανούσαν οι θκυο Μπους, οι Ρεπουμπλικανοί μάχουνται να τριτώσουν το κακόν. Ε κανεί ολάν! Εν κόκκαλα. Πόσα να αντέξει τούτος ο κόσμος; Σίουρα ο τρίτος έννα τον ποσπάσει.
Όταν εφκήκεν ο Τζορτζ Χ. Μπους (ο πατέρας) το 1989, έσπασε ένα ρεκόρ, έγινεν ο πρόεδρος στη ιστορία των ΗΠΑ με το χαμηλότερο IQ. Το ρεκόρ του έσπασεν το ο γιος του (το γνωστόν κοπέλλιν) το 2001. Ο Τζεμπ όμως διαφέρει που τους άλλους θκυο Μπους, τον ηλίθιο και τον πανηλίθιο. Κόφκει ο νους του τούτου! Μπορεί να εκληρονόμησε την κακία και την πονηρκά των Μπους, αλλά εν και έξυπνος (λαλούν). Δηλαδή, ακόμα πιο επικίνδυνος! Μάλιστα λέγεται ότι χωρίς την «παρέμβαση» του στην καταμέτρηση των ψήφων σε θκυο προεδρικές εκλογές, ο αρφός του εν θα έφκαινε ποτέ πρόεδρος. Τη συνταγή για καλπονοθεία ξέρει την καλά. Οι αντίπαλοι τους στες εκλογές για τη θέση του κυβερνήτη της Φλόριντα το 1998 και το 2002, έχουν να το λαλούν. Αν εδικαιούτουν να φκει ακόμα μια θητεία, θα ήταν κυβερνήτης ακόμα.
Εν έχω αμφιβολίες για το αν θα καταφέρει να φκει πρόεδρος. Έσιει τη στήριξη των πλείστων Ρεπουμπλικανών καρεκλοκένταυρων, η οικογένεια του έσιει μεγάλη δύναμη και επιρροή, οι Δημοκρατικοί χάνουν κάθε μέρα και παραπάνω υποστήριξη που τον κόσμο (αφού ο Ομπάμα άλλην τους έδειξεν και άλλην τους έμπειξεν) και στες ΗΠΑ κάποιος μπορεί να φκει πρόεδρος (μέσω ενός περίπλοκου «δημοκρατικού» συστήματος) με τη στήριξη του 20% του πληθυσμού. Κανένα εξάμηνο πριν τες εκλογές έννα γίνει καμιά «τρομοκρατική» επίθεση, οι ΗΠΑ θα παρουσιαστούν «ευάλωτες», το Ιράν έννα γίνει επιτέλους επικίνδυνο (αν δεν το ισοπεδώσει ήδη ο Ομπάμα και ο Νετανιάχου) μετά που χρόνια μυστικής ενίσχυσης του, ο πατριωτισμός των Αμερικανών έννα φκει στα ύψη και έννα στραφούν στους Ρεπουμπλικανούς. You know the drill.
Το πρόβλημα έννεν τόσο ο ίδιος ο Τζεμπ. Έτσι κι αλλιώς ο πρόεδρος των ΗΠΑ εν παραπάνω διακοσμητικό αξίωμα. Το πρόβλημα εν η κλίκα που έννα ξαναβρεθεί σε θέση εξουσίας, η οποία ήταν πάντα πίσω που τους άλλους θκυο Μπους. Και συγκεκριμένα, τρία άτομα: ο κορυφαίος οικονομικός απατεώνας Πολ Γούλφοβιτς, ο στρατόκαυλος Ντόναλντ Ράμσφελντ και ο πανταχού παρών Ντικ Τσένι. Ειδικά ο τελευταίος, κατ’ εμένα εν η απόλυτη προσωποποίηση του κακού. Ότι πέτρα σηκώσεις εν πουκάτω. Συνδέεται με το βομβαρδισμό της Γιουγκοσλαβίας, τους πόλεμους σε Κουβέιτ, Αφγανιστάν και Ιράκ (και τους θκυο πολέμους), εμπνευστής του «πόλεμου κατά της τρομοκρατίας» και των φυλακών Γκουαντάναμο και Άμπου Γκράιμπ, ενώ εν νεκατωμένος σε μια φάουσα πραξικοπήματα και στρατιωτικές επεμβάσεις. Ως και με τη γρίπη των πτηνών και των χοίρων συνδέεται, αφού μαζί με τον Ράμσφελντ εν μεγαλομέτοχοι της φαρμακευτικής εταιρείας Gilead Sciences που έσιει την πατέντα του Tamiflu. Καλώς να τους δεχτούμεν!

Αφήνω σας με Testify των Rage Against The Machine.

Η αυτοκρατορία ακρωτηριάζεται

Η κάθε αυτοκρατορία, η κάθε υπερδύναμη, μέχρι σήμερα ακολουθούσε μια συγκεκριμένη μορφή εξέλιξης. Εξαπλώνετουν στες γειτονικές περιοχές, μετά ούλλο και πιο μακρυά, ώσπου και εξαπλώνετουν τόσο πολλά και άννοιε τόσα πολλά μέτωπα που τελικά εκατέρρεεν υπό το ίδιο της το μέγεθος. Άλλες εκάμναν τούτην την εξέλιξη πιο αργά και σταθερά (ρωμαϊκή, βυζαντινή, οθωμανική) και αργοσβήναν. Άλλες εβιάζουνταν, εκάμναν μιαν έκρηξη (ελληνομακεδονική, μογγολική, ναζιστική). Αλλά η ποινή τους μια ήταν. Εδιαλύουνταν. Οι ΗΠΑ εν ένα παράξενο πείραμα. Μετά το τέλος του 'Β Παγκόσμιου Πόλεμου, που ήρτεν και το τέλος της παλιάς αποικιοκρατείας, οι μοντέρνοι αποικιοκράτες εν επιάναν τον έλεγχο στρατιωτικά σε μια περιοχή για να την ενσωματώσουν. Κάτι τέτοιο χρειάζεται πολλή στρατό και χρήμα. Έτσι, εβρήσκαν συνήθως έναν ηγέτη-μαριονέτα και εφκάλλαν τον σε κάθε χώρα που εθέλαν. Άλλες φορές, εξαθλιώναν μια χώρα οικονομικά, εκάμναν της δάνειο και ελέγχαν την έτσι. Άλλες φορές, εκάμναν μιαν επιχείρηση για την αποκατάσταση της "δημοκρατίας" και εφεύκαν. Άλλες φορές αχρηματοδοτούσαν οργανώσεις να κάμουν τη βρωμοδουλειά τους. Αλλά οι χώρες που εκάμναν πλήρη εισβολή ήταν ελάχιστες σε σχέση με όσες ελέγχουν.

Η πρώτη περιοχή που την έφαεν ήταν η Λατινική Αμερική. Η συτζιά του μαύρου κανονικά. Κατά τον Ψυχρό Πόλεμο τζαμέ "δυο γάιδαροι τσακκώνοντας σε ξένο αχυρώνα". Οι ΗΠΑ εχρηματο- δοτούσαν δικτατορικά καθεστώτα και οι Σοβιετικοί άντάρτες. Οι Σοβιετικοί πάντα αρνούνταν κάθε ανάμιξη. Το "ποιος, εγώ;" ήταν η κύρια απάντηση σε κάθε κατηγορία εναντίον τους. Που την άλλη, οι ΗΠΑ πάντα εθέλαν να έχουν τη στήριξη του κόσμου σε κάθε κίνηση τους και εβαφτίζαν την κάθε μιλιταριστική κίνηση τους με άλλο όνομα. Όπως τωρά ο πόλεμος για τον έλεγχο της Μέσης Ανατολής εβαφτίστηκε "πόλεμος κατά της τρομοκρατίας", έτσι και τότε ο πόλεμος για τον έλεγχο της Λατινικής Αμερικής εβαφτίστηκε "πόλεμος κατά των ναρκωτικών". Ο "τατάς" του πολέμου ήταν ο Ρίτσαρντ Νίξον το 1969 και είσιε διπλό στόχο. Εκτός που τον έλεγχο της περιοχής, με τη μείωση της εισροής ναρκωτικών που τη Λ. Αμερική (κυρίως μαριχουάνα και κοκαΐνη), αυξήθηκαν οι πωλήσεις ηρωΐνης που την Κίνα και ενδυναμώθηκαν τζαμέ οι «Τριάδες». Στην ουσία ήταν κινέζικες μαφίες που εσυνεργάζουνταν με την κυβέρνηση των ΗΠΑ και επροκαλούσαν αποσταθεροποίηση στην Κίνα. Αρχικά οι ΗΠΑ εχρηματοδοτούσαν στη Λατινηκή Αμερική δικτατορικά καθεστώτα και εξοπλίζαν τα ως τα δόντια. Μόλις η Σοβιτεική Ένωση εξεκίνησε να καταρρέει και να περιορίζεται, εξεκινήσαν απροκάλυπτα στρατιωτικές επεμβάσεις, με αρκή το 1989 που ο Τζορτζ Χ. Μπους έστειλε 25.000 στρατιώτες στον Παναμά να ανατρέψουν την κυβέρνηση.

Στη συνέχεια, και αφού με τον τζαιρό ελέγξαν την περιοχή, εστραφήκαν αλλού. Μέση Ανατολή. Στα πετρέλαια. Το σχέδιο ήταν απλό. Πιάνουμε Κουβέιτ, μετά Αφγανιστάν, μπαίνουμεν μεσ'το Ιράκ, περικυκλώνουμεν το Ιράν και μπαίνουμε μέσα. Τα σχέδια εχαλάσαν στο δεύτερο βήμα, αφού επήαν στο τρίτο βήμα χωρίς να πιάσουν τον έλεγχο εξολοκλήρου του Αφγανιστάν. Το Ιράν επρόλαβε να δυναμώσει, έκαμε συμμάχους, για να ελέγξουν το Ιράκ (εν μέρη) ενεκατώσαν τους Κούρδους και εχάσαν τους τούρκους συμμάχους τους που τα εκάμαν πλακάκια με το Ιράν. Έτα ούλλα τζαμέ βουνάρι. Η περιοχή εχρειάστηκε πολλύ προσήλωση. Παραπάνω που όσον υπολογίζαν. Με αποτέλεσμα η Λατινική Αμερική να μείνει ανεξέλεγκτη. Η Κούβα τωρά έννεν το μοναδικό τους πρόβλημα. Που το πουθενά επετάχτηκε στη μέση ένας Ούγκο Τσάβες στη Βενεζουέλα και ένας Έβο Μοράλες στη Βολιβία και εφέραν τα πάνω κάτω. Τούτοι οι θκυο εκάμαν τον αριστερό Λούλα Ντα Σίλβα της Βραζιλίας να φαίνεται καπιταλιστής και αποκτήσαν οπαδούς σε ούλλην την ήπειρο. Ο Λούλα (που εξεκίνησε ως επαναστάτης αριστερός και μόλις έπιασεν την εξουσία υπέκυψε στους Αμερικανούς για να την κρατήσει), αναγκάζεται να πάει με τα νερά τους βλέπωντας ότι οι ισορροπίες στην περιοχή αλλάσσουν. Το ίδιο εκάμαν και άλλοι ηγέτες. Μέσα σε ανύποπτο χρόνο, η επιρροή των ΗΠΑ στη Λατινική Αμερική επεριορίστηκε στην Κολομβία.

Εναντίον του Τσάβες εγίναν σχεδόν όσες απόπειρες πραξικοπήματος εγίναν και για να ανατραπεί ο Κάστρο. Τζείνος τζαμέ, ατού. Επέταξεν έξω που τη χώρα τες ξένες εταιρείες που εχειρίζουνταν το πετρέλαιο και το φυσικό αέριο, εκρατικοποίησεν τες, έπιασεν την εξουσία που την πλούσια ελίτ και εψήλωσε το βιοτικό επίπεδο του κόσμου και επροσυλώθηκε σε παιδεία και υγεία. Τα ίδια έκαμε και Μοράλες στη Βολιβία. Τούτος έπιασεν όσα χωράφκια εδωθήκαν που προηγούμενες κυβερνήσεις σε μεγαλογαιοκτήμονες με παράνομο τρόπο, έδωκεν τες στους γεωργούς που ενοικιάζαν χωράφκια και εν είχαν δικά τους και έπιασε τα επιδόματα που εδίνουνταν στους μεγαλογαιοκτήμονες και αγόρασε τράκτα και σπόρους για τους φτωχούς. Καταλαβαίνετε ότι όσον τους αγαπήσαν οι φτωχοί, άλλο τόσο εμισήσαν τους οι πλούσιοι. Εξεκίνησε μια προπαγάνδα εναντίον τους, αλλά εν ήταν αρκετή. Ο Τσάβες μάλιστα μετά που κάθε απόπειρα πραξικοπήματος εχτύπαν πίσω και εφρόντιζεν να δείξει ότι εν έσιει πρόβλημα με τους Αμερικανούς, αλλά με την πολιτική της κυβέρνησης τους. Σε μια φάση εδώρησε πετρέλαιο θέρμανσης στους φτωχούς κάτοικους της Νέας Υόρκης, έτσι, για να τους πει ότι η κυβέρνηση σας γράφει σας.


Οι ΗΠΑ, βλέπωντας την επιρροή τους να χάνεται, επιστρέψαν στην παλιά δοκιμασμένη συνταγή. Επήαν πέρσι στον Αλβάρο Ουρίμπε, πρόεδρο της Κολομβίας, και εκλείσαν μια συμφωνία που επροκάλεσεν έντονες αντιδράσεις. Η Κολομβία επαραχώρησε στες ΗΠΑ εφτά στρατιωτικές βάσεις για να έρτει αμερικανικός στρατός να τους "βοηθήσει να αντιμετωπίσουν τους αντάρτες της FARC". Η FARC εν μια οργάνωση αριστερών ανταρτών που ήρτεν σε σύγκρουση με την κυβέρνηση το 1999 για τον έλεγχο των φυτειών κόκας. Για να ελέγξουν την κατάσταση τότε, οι ΗΠΑ (Μπιλ Κλίντον) εοριχωρήσαν στο "Σχέδιο Κολομβία". Εστείλαν την αμερικανική στρατιωτική εταιρεία DynCorp να καθαρίσει και εχρηματοδοτήσαν τη δεξιά παραστρατιωτική οργάνωση ΑUC. Που την κυβέρνηση των ΗΠΑ έπιασεν ένα δισ. δολάρια η ΑUC και 5 δισ. η DynCorp, ενώ τα χωράφκια ενός εκατ. αγροτών που εκδιώχθηκαν που τες συγκρούσεις έπιασεν τα η ΑUC. Η παραγωγή κοκαΐνης που τότε αυξήθηκε κατά 15%, η ΑUC εν ο μεγαλύτερος παραγωγός κόκας της χώρας και η η DynCorp κατηγορείται για λαθρεμπόριο κοκαΐνης, βασανιστήρια και trafficking. Έτσι, που το πουθενά, εξαναθυμηθήκαν οι ΗΠΑ τη FARC και αποφασήσαν να στείλουν στρατό και κατηγορούν τον Τσάβες ότι διά προστασία στους αντάρτες.

Μετά που τούτην τη συμφωνία έγινε χαμός. Οι λατινοαμερικανικές χώρες εκάμαν έκτακτο συνέδριο να δουν τι θα γίνει. Κατά της παραχώρησης βάσεων ετάχθηκαν οι Βενεζουέλα, Κούβα, Ισημερινός, Ουρουγουάη και Βολιβία, ενώ Αργεντινή, Βραζιλία, Περού, Παραγουάη και Χιλή εξέφρασαν ανησυχίες. Ο Κάστρο είπε ότι οι ΗΠΑ θέλουν βάσεις στην περιοχή για να ενορχηστρώνουν πραξικοπήματα γιατί εχάσαν τον έλεγχο. Ο Τσάβες εκάλεσεν την FARC να σταματήσει τη δράση της για να μεν διά δικαιολογία στες ΗΠΑ να νεκατώνουνται και εδιάκοψε τες διπλωματικές σχέσεις με τη χώρα, ενώ η FARC επάγωσεν τες δραστηριότητες της. Που την πλευρά τους, ΗΠΑ και Κολομβία απαντήσαν με λλία λόγια: "Παιθκιά, στ' αρχ...α μας, ότι θέλουμε έννα κάμουμε". Αλλά έσιει κάτι που εν υπολογίσαν. Φέτος έληξε η δεύτερη θητεία του Ουρίμπε και εν εδικαιούτουν να ξαναφκεί πρόεδρος. Ο νέος πρόεδρος, ο Χουάν Μανουέλ Σάντος, επάγωσε τη συμφωνία, απεκατέστησε τες σχέσεις με τη Βενεζουέλα και κάμνει ειρηνευτικές συνομιλίες με την FARC. Οι ΗΠΑ εμείναν χάσκωνταν και είδαν το τελευταίο οχυρό τους στη Λατινική Αμερική να πέφτει, η πίσω αυλή τους να γίνεται ξέφραγο αμπέλι, ενώ ο πόλεμος στο Αφγανιστάν αρκεί πολλά για να τελειώσει και το Ιράν γίνεται μέρα με τη μέρα ούλλο και πιο δυνατό, Που την άλλη, η Ρωσία εξεκίνησε να αποκτά πάλε δύναμη, η Κίνα παρακολουθά που μακρυά και δυναμώνει, ενώ η ΕΕ που τσουρακούι των ΗΠΑ γίνεται ανταγωνιστής τους.

Αφήνω σας με People Of The Sun των Rage Against The Machine, το οποίο μιλά για την απόπειρα του Εμιλιάνο Ζαπάτα να ανατρέψει τη μεξικανική δικτατορία που υποβλήθηκε στη χώρα που τες ΗΠΑ και τα εγκλήματα που εγίνουνταν.

Ποιος εν ο εγκληματίας πολέμου;

Είδα σήμερα μιαν είδηση και επήρα τα πολλά. Κατ’ αρχήν, ούλλοι ξέρουμε φαντάζουμαι τι γίνεται στο Γκουαντάναμο. Εκάμναν «ψώνια» υπόπτων οι Αμερικανοί που το Αφγανιστάν και επαίρναν τους σε μια βάση στην Κούβα για να ομολογήσουν. Τι να ομολογήσουν δηλαδή οι ανθρώποι, αφού οι παραπάνω εν είχαν ιδέα γιατί εσυλληφθήκαν καν. Έναν επιάσαν τον γιατί εφόρεν ρολόι Casio και τη συγκεκριμένη μάρκα εχρησιμοποίαν την η Αλ Κάιντα για να κάμνει ωρολογιακές βόμβες. Ένας άλλος εφόρεν στα χωράφκια παντελόνι παραλλαγή. Ύποπτο! Πέτε μου εσείς ποιος Κυπραίος γεωργός εν εφόρησε ποτέ του παραλλαγή στα χωράφκια; Τον άλλον επιάσαν τον γιατί ήβραν σπίτι του ένα αυτόματο όπλο. Του άνθρωπου εχρέωσεν του το ο στρατός τον καιρό που εκάμναν εισβολή οι Σοβιετικοί. Για έτσι καταστάσεις μιλούμε. Ορισμένοι ομολογήσαν. Ναι, ναι, ομολογήσαν. Ο ένας ομολόγησε ότι «εγνώριζεν τον Μπιν Λάτεν». Επήραν τον δικαστήριο στες ΗΠΑ τούτον και ακούτε τι βιντεοσκοπημένα στοιχεία εδείξαν οι γαδάροι. Την ώρα που του εκάμναν εικονικό πνιγμό επαραδέχτηκε ότι είδε τον Μπιν Λάτεν πέντε φορές: τρεις φορές που το Αλ Τζαζίρα και θκυο φορές που ένα τηλεοπτικό κανάλι της Υεμένης. Σημειώστε ότι οι παραπάνω «τρομοκράτες» εδηλώσαν ότι τους επροτείναν να κατασκοπεύσουν για τες ΗΠΑ και να τους διαγραφούν τα «εγκλήματα» τους. Έτσι, έτσι, εκάμναν «ψώνια» για κατάσκοπους του κοπέλια.

Ένας που τους «τρομοκράτες», ο Ομάρ Χαντρ, ήταν τότε 15 χρονών. Κατηγορούν τον για τρομοκρατική επίθεση σε ένα τζιπ του στρατού και δολοφονία στρατιωτών. Λαλούν ότι έσυρε χειροβομβίδα. Μετά την επίθεση οι επιζώντες άνοιξαν πυρ στους «ύποπτους». Ο Ομάρ ετραυματίστηκε και εμαζέψαν τον. Το πιο πιθανόν εν ότι που τους Αφγανούς που επερνούσαν εβουρούσεν πιο αργά. Οι στρατιώτες εμπορούσαν είτε να πουν ότι οι τρομοκράτες εφύαν και οι ίδιοι επυροβολήσαν έναν έφηβο, είτε να τον συλλάβουν ως τρομοκράτη. Ανακρίναν τον θκυο φορές. Την πρώτη, όπως επαραδέχτηκαν στο δικαστήριο στρατιώτες, ήταν μετά που μια σειρά σοβαρών χειρουργικών επεμβάσεων λόγω των πυροβολισμών που εδέχτηκε και ήταν ακόμα υπό την επήρεια αναισθητικών φαρμάκων. Τη δεύτερη, λαλούν ομολόγησε και έχουν χαρτί που υπόγραψε. Ο ανακριτής επαραδέχτηκε ότι απείλησε ότι θα τον εβίαζε αν δεν υπόγραφε.
Σήμερα ο Ομάρ εν 23 χρονών και οι ΗΠΑ αρνούντε ακόμα να τον απελευθερώσουν. Αν και απελευθερώσαν αρκετούς, τον Ομάρ εν τον αφήνουν. Που τον εσυλλάβαν ήταν ανήλικος. Αν παραδεχτούν τι μαλακία εκάμαν θα έχουν προβλήματα με ανθρωπιστικές οργανώσεις και οι μουσουλμάνοι θα τον κάμουν σύμβολο της αμερικανικής αδικίας. Η βάση του Γκουαντάναμο (την οποίαν υποσχέθηκε ο Ομπάμα προεκλογικά ότι θα έκλεινε τον περασμένο Γενάρη) ίσως αναγκάζετουν να κλείσει. Έτσι, τωρά, αντί να απελευθερώσουν τον φτωχόν το μιτσή που έζησε τα καλλύτερα του χρόνια σε στρατιωτική φυλακή, προσπαθούν να τον κατηγορήσουν για εγκλήματα πολέμου. Για να παρακάμψουν το ομοσπονδιακό δικαστήριο και να παν κατευθείαν στρατοδικείο. Καταλαβαίνετε έγινε της π.....ας. Τα ψηφίσματα της Χάγης απαγορεύουν ξεκάθαρα την καταδίκη κάποιου για εγκλήματα πολέμου που τη στιγμή που ήταν ανήλικος όταν τα διέπραξε.
Οι ΗΠΑ προσπαθούν τωρά να σώσουν την κατάσταση, αλλά εξακολουθούν να αρνούντε να τον αφήκουν ελεύθερο. Εκάμαν του πρόταση να ομολογήσει την τρομοκρατική επίθεση και ως αντάλλαγμα να καταδικαστεί σε φυλάκιση τριάντα χρόνων και να εκτίσει μόνο τα πέντε. Ο ίδιος αρνείται. «Δεν θα δεχτώ καμία προσφορά, διότι αυτό θα δώσει άλλοθι στην κυβέρνηση των ΗΠΑ, που με βασάνισε και με κακοποίησε όταν ήμουν παιδί», είπε.
 

 

Καληνύχτα...

Ότι και να πω για τους Rage Against The Machine εν λλίο. Οι άνθρωποι επιάσαν τον ρυθμό της Funk, εσύραν στοίχους rap με πολιτικές βόμβες, εμπλουτίσαν το με την κιθάρα του rock και του metal και... εγένετο το rap metal. Εσυνοδέψαν με σε κάθε βήμα της εφηβίας μου. Εν οι άνθρωποι που μου εδώκαν πολιτική συνείδηση και προβληματισμό. Ούτε "προπαγάνδα" των γονιών, ούτε κουβέντες του καφενέ. Η πρώτη μου επαφή με το realpolitik και το σοκ του ότι τα ιδεώδη και τα οράματα εν έχουν θέση στην πολιτική. Υποδείξαν μου άλλες χώρες που εγίναν αδικίες, πολέμοι, προδοσίες, εισβολές. OMG! Έσιει τζιάλλους. Εν ήμαστε η μόνη χώρα που την έφαεν.
Την ώρα που άλλοι καλλιτέχνες εκαταφέρναν να μπουν στα top10 των charts, οι Rage Against The Machine εμπαίναν στη λίστα της CIA (Criminals In Action, όπως τους αποκαλούν) ως ύποπτοι εξέγερσης. Ο τραγουδιστής, ο Zack de la Rocha, έφκαινεν στη σκηνή και έκαμνε κηρύγματα: εναντίον της κοινωνικής αδικίας, του ρατσισμού, των διακρίσεων, του δικομματισμού, των πολέμων, της αστυνομικής βίας, της εκμετάλλευσης μεταναστών... Κάθε συναυλία τους ήταν όπως τη διαδήλωση. Και οι Αρχές επιάναν τα ανάλογα μέτρα.
Στην αρκή η αστυνομία εξεκίνησεν ήπια. Το 1999 στη Μασσαχουσέτη έξω που τη συναυλία επήαν 300 αστυνομικοί να διαμαρτηρηθούν με πολιτικά επειδή η κυβέρνηση αφήνει ένα συγκρότημα να "δηλητηριάζει" το μυαλό των νέων. Που πάνω στη σκηνή, ο Zack έπιασε τηλέφωνο και εκανόνισε να τους ξεφορτώσουν μπορστά τους ένα φορτηγό ντόνατς...
Μετά εγίναν πιο πιεστικοί. Εφέρναν δυνάμεις καταστολής. Το 2000, κατά την προεκλογική εκστρατεία, αποφασίσαν να κάμουν συναυλία διαμαρτυρίας κατά του δικομματισμού την ώρα που εγίνετουν το συνέδριο των Δημοκρατικών. Μόλις εξεκίνησε η συναυλία, εφτάσαν έξω 2.000 αστυνομικοί της αντιτρομοκρατικής με θωρακισμένα οχήματα, μοτόρες και ελικόπτερα για να τους σταματήσουν. "Αδελφοί και αδελφές μου, η δημοκρατία μας δέχτηκε πειρατεία", είπε ο Zack, και εξεκίνησεν μια πολύωρη σύγκρουση. Οργανώσεις ανθρωπίνων δικαιωμάτων εκατακρίναν την αστυνομία, η αστυνομία έφταιξεν τον τραγουδιστή ότι προωθεί τη βία, ο Zack είπε ότι εν αδιανόητο να τον κατηγορεί ότι προωθεί τη βία ένα σώμα που ήρτε να διαλύσει με το ζόρι μια συναυλία και εκουβαλούσε όπλα, ρόπαλα και ασπίδες.
Την ίδια χρονιά, οι ΗΠΑ επροωθούσαν εκστρατεία στη Μ. Ανατολή (οι βάσεις για 2001 Αφγανιστάν, 2003 Ιράκ). Για να διαμαρτυρηθούν, αποφασήσαν να... γυρίσουν ένα βίντεο κλιπ για το τραγούδι "Sleep Now In The Fire". Σκηνοθέτης του, ο γνωστός αντιαμερινανός Αμερικανός Michael Moore. Ιδιαιτερότητα του; Θα εγυρίζετουν έξω που το χρηματιστήριο της Νέας Υόρκης. Φαντάζεστε έγινε χαμός. Το χρηματιστήριο αναγκάστηκε να κλείσει και επενέβη η αστυνομία. Τελικά εσυλληφθήκαν ούλλοι πριν ολοκληρωθεί το βίντεο. Για να συμπληρωθεί επροσθέσαν σκηνές που ένα φανταστικό τηλεπαιχνίδι που λέγεται "Who Wants to Be Filthy Fucking Rich", βασισμένο στο γνωστό "Ποιος Θέλει Να Γίνει Εκατομμυριούχος". Στο βίντεο που ήβρα (εν αδύνατο να έβρω το original στο youtube για κάποιο λόγο) εν έσιει τες απαντήσεις στες ερωτήσεις του παιχνιδιού. Μόλις το έβρω θα το αλλάξω.
Ναι, ξέρω το, έπρησα σας τα. Να σας αφήκω με τους στοίχους του "Sleep Now in The Fire". Enjoy.

The world is my expense
The cost of my desire
Jesus blessed me with its future
And I protect it with fire
So raise your fists
And march around
Just don't take what you need
I'll jail and bury those committed
And smother the rest in greed
Crawl with me into tomorrow
Or I'll drag you to your grave
I'm deep inside your children
They'll betray you in my name

Hey, hey
Sleep now in the fire

Hey, hey
Sleep now in the fire

The lie is my expense
The scope of my desire
The party blessed me with its future
And I protect it with fire
I am the Nina The Pinta The Santa Maria
The noose and the rapist
The fields overseer
The agent of orange
The priests of Hiroshima
The cost of my desire
Sleep now in the fire

Hey, hey
Sleep now in the fire

Hey, hey
Sleep now in the fire

For it's the end of history
It's caged and frozen still
There is no other pill to take
So swallow the one
That made you ill
The Nina The Pinta The Santa Maria
The noose and the rapist
The fields overseer
The agent of orange
The priests of Hiroshima
The cost of my desire
To Sleep now in the fire