src='http://ajax.googleapis.com/ajax/libs/jquery/1.3.2/jquery.min.js' type='text/javascript'/>
Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα Animals. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων
Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα Animals. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων

Τρίτη 11 Οκτωβρίου 2011

Dog shit...

Εχάθηκα που την μπλογκόσφαιρα (πάλε) τον τελευταόν τζαιρό τζαι είπα να κάμω ένα update. Ούτε τίποτε σοβαρό έτυχε, ούτε διακοπές κάμνω. Ο λόγος που εχάθηκα εν τούτη η μιτσιά…
…Πουρέκκα, έννεν; Το όνομα της εν Maya τζαι καταναλώνει μου πλέον το 100% του ελεύθερου χρόνου μου, προσωρινά τουλάχιστον. Εν 10 εβδομάδων, κρίσιμη ηλικία για την εκπαίδευση ενός σιύλλου. Η περίοδος μεταξύ 8-12 εβδομάδων εν η πιο σημαντική στην εκπαίδευση. Ναι μεν μπορείς να εκπαιδεύσεις ένα σιύλλο τζαι σε πιο μεγάλες ηλικίες, αλλά πιο δύσκολα. Σε τούτην την ηλικία ο νους τους εν όπως το σφουγγάρι τζαι επιδιώκουν τζαι οι ίδιοι να μάθουν. Εν καλά μέσα σε τούτην την περίοδο να μάθει τα τυπικά τουλάχιστον. Τα τυπικά (πισιά-κακά situation) εμάθαμεν τα. Τωρά επικεντρωνούμαστε στο να της μάθουμε λέξεις. Ο κάθε σιύλλος του σπιθκιού πρέπει να ξέρει ορισμένες λέξεις, για να γίνει πιο εύκολη τζαι η δική του ζωή τζαι η δική σας.
Ο σιύλλος ακούει πολλά διαφορετικά τους ήχους που έναν άνθρωπο. Ασπούμε, ακούει πιο έντονα τα γράμματα «κ», «τ», «ρ», «σ» (ειδικά το «σς» το κυπριακό το βαρύ τζαι ασήκωτο) τζαι κατά συνέπεια τα «τζ», «ψ» τζαι «ξ». Εν καλά οι κωδικές λέξεις που έννα μάθουν να έχουν μέσα τούτα τα γράμματα. Ασπούμεν, εμείς εμάθαμεν της «κακκά», «πισσιά», «αταξία» (με 2-3 ξ να βρέθουνται), τζαι τωρά εξεκινήσαμεν «κάτσε», «φρόνιμα» (με 2-3 «ρ», εν το «ξάπλωσε» τούτο), τζαι για το «έλα» (που εν έσιει μέσα έντονες για τον σιύλλο λέξεις) μάχουμαι να της μάθω το «κόρη» (πέρκει εν το μάθει η γεναίκα μου ώσπου να εν αργά για να αντιδράσει).
Τζείνο που εν σημαντικό για έναν σιύλλο τζαι παραβλέπει το εύκολα ο συνήθως ο κόσμος, εν η θέση του στην ιεραρχία της «αγέλης». Συνέχεια θα δοκιμάζει να ανεβεί κλίμακα με διάφορους τρόπους, συνήθως παραβιάζοντας κανονισμούς. Αν δεν πιάσει η προσπάθεια, προσπαθούν να το γυρίσουν στο παιχνίδι ή στη χαριτωμενιά. Αν κάμεις το λάθος να υποκύψεις χωρίς να του δείξεις ότι έσιει συνέπειες (μια φωνή η ένα δυνατόν πισκάλισμαν των σιερκών εν αρκετόν) έκατσες πάνω, χωρίς υπερβολές. Αν νομίσει ο σιύλλος ότι εν ο «άλφα» στην «αγέλη», θα κάμνει ότι θέλει τζαι θα κάμει τη ζωή σας κόλαση.
Ο σιύλλος προέρχετε που τον λύκο τζαι παρά τες μεταλλάξεις που του εκάμαμεν, κρατεί ορισμένα ένστικτα τζαι τρόπους επικοινωνίας. Π.χ. η ανασηκωμένη ουρά τζαι αυτιά τζαι η στάση με την τζεφαλή μπροστά, εν σημάδιν ότι προσπαθεί να επιβληθεί (ακόμα τζαι στο παιχνίδι). Που την άλλην, οι λεγόμενες «ασκήσεις υποταγής» γίνουνται με την ουρά κάτω που τα σιέλια, τα αυτιά χαμηλωμένα. Ένδειξη υποταγής στον «άλφα» τζαι εμπιστοσύνης στον άλλον εν το ξάπλωμα ανάσιελα. Στα κυνοειδή, το τελειωτικό σημάδι υπεροχής έσιει το σε μια «σύγκρουση» τζείνος που ακουμπά με την πατούσα του στην πλάτη του άλλου (use it wisely). Σε περίπτωση που του θυμώσετε τζαι κατουρήσει λλίο χαμαί, εν πρέπει με τίποτε να του θυμώσετε. Τούτο κάμνει το ως αναγνώριση τζείνου που τον φροντίζει ως ανώτερου στην ιεραρχία τζαι αναμένει να τα καθαρίσεις για να αναπτύξει δεσμό τζαι εμπιστοσύνη (primitive shit).
Το πρόβλημα μας εμάς εν ότι έχουμεν τζαι κάττους. Εν λλίο παράξενη φάση, αλλά όι δύσκολο να την χειριστεί κάποιος. Κυνοειδή τζαι αιλουροειδή έχουν διαφορετικές περιβαλλοντικές/κοινωνικές ανάγκες. Οι σιύλλοι θέλουν να ξέρουν τη θέση τους στην αγέλη τζαι εν τους χαλά είτε εν «άλφα» είτε «ωμέγα», αν τζαι κατά καιρούς δοκιμάζουν να ανεβούν κλίμακα. Που την άλλην, οι κάττοι θέλουν εδαφική κυριαρχία για να εν άνετοι. Ο μόνος τρόπος να τα βολέψεις, εν να δεχτεί ο σιύλλος ότι εν ανώτερος του ο κάττος. Έτσι εν τζαι οι θκυο μια χαρά, ο ένας έσιει εδαφική κυριαρχία τζαι ο άλλος αρκείτε στη θέση του «ωμέγα».
Προς το παρών είμαστε μια χαρά. Ο σιύλλος έννα δοκιμάσει την υπομονή του κάττου τζαι ο κάττος έννα τον βάλει στη θέση του χωρίς να του κάμει ζημιά, αν νοιώθει ότι έννεν απειλή ο σιύλλος για τη ζωή του, ότι εν του σιερκού του. Κάτι αρκετά εύκολο στη περίπτωση μας, αφού η Maya εν ίσια με το πισινό το πόδι του ενός μας κάττου. Οι κάττοι βλέπουν την ως μωρό, μέλος της οικογένειας, τζαι διούν της κανένα πατσούι (χωρίς να φκάλουν νύσια) άμμα αταχτέψει. Αν θέλει παιχνίδι (επειδή εν μεγάλοι πλέον τζαι εν έχουν την όρεξη της) απλά δείχνουν της ότι εν έσιει ούτε την ταχύτητα τους, ούτε το άλμα τους.
Οκ, έπρησα σας τα. Αφήνω σας. Αν θέλει κάποιος συμβουλές για εκπαίδευση τζαι συμπεριφορά πέτε τζαι έννα χαρώ να βοηθήσω. Εθκιάβασα μια φάουσα πράματα, να μεν παν χαμένα :P

Παρασκευή 8 Ιουλίου 2011

Των ζώων τα παράξενα



1. Ένα σαλιγκάρι μπορεί να κοιμάται επί 3 συνεχόμενα χρόνια, χωρίς να τραφεί.
2. Οι αρουραίοι πολλαπλασιάζονται τόσο γρήγορα, ώστε σε 18 μήνες, δύο αρουραίοι μπορούν να αποκτήσουν πάνω από ένα εκατομμύριο απογόνους.
3. Το θηλυκό περιστέρι δεν μπορεί να γεννήσει τα αυγά του αν είναι μόνο του. Για να μπορέσουν οι ωοθήκες να λειτουργήσουν, πρέπει να έχει οπτική επαφή την ώρα της γέννας με ένα άλλο περιστέρι.
4. Υπολογίζεται ότι εκατομμύρια δέντρα στον κόσμο φυτεύονται τυχαία από σκίουρους οι οποίοι θάβουν καρπούς και μετά ξεχνούν πού τους έθαψαν.
5. Στην Αρχαία Αίγυπτο, αν κάποιος σκότωνε γάτα, τότε καταδικαζόταν σε θάνατο.
6. 650 μύγες ζυγίζουν λιγότερο από ένα κλιπ.
7. Μόλις οι καρχαρίες γεννηθούν, κολυμπούν μακριά από τη μητέρα τους. Είναι μάλιστα πιθανόν, η μητέρα να τα θεωρήσει ως λεία.
8. Η μορφολογία των γουρουνιών είναι τέτοια ώστε είναι αδύνατον να κοιτάξουν ψηλά στον ουρανό.
9. Μια κατσαρίδα μπορεί να ζήσει 9 μέρες χωρίς το κεφάλι της και τελικά πεθαίνει από ασιτία.
10. Τα χέλια έχουν 2 καρδιές.
11. Ποσοστό μεγαλύτερο από το 99% όλων των ειδών ζώων που έζησαν στη γη, έχουν εξαλειφθεί.
12. Στην Αλάσκα, το κυνήγι της αρκούδας είναι νόμιμο. Απαγορεύεται όμως να ξυπνήσεις μια αρκούδα που βρίσκεται σε χειμερία νάρκη με σκοπό να τη φωτογραφήσεις.
13. Οι κροκόδειλοι καταπίνουν πέτρες για να βουτούν βαθύτερα.
14. Οι νυχτερίδες στρίβουν πάντα αριστερά όταν βγαίνουν από μια σπηλιά.
15. Από τα 20.000 είδη μελισσών, μόνο τα τέσσερα παράγουν μέλι.
16. Το ένα τέταρτο όλων των πλασμάτων του πλανήτη μας είναι σκαθάρια.
17. Τα μυρμήγκια έχουν πέντε μύτες.
18. Το κολιμπρί είναι το μόνο πουλί που μπορεί να πετά προς τα πίσω.
19. Το κολιμπρί μεταναστεύει βόρεια την Άνοιξη, κρυμμένο μέσα στα φτερά της καναδέζικης χήνας.
20. Τα ούρα του γάτου φωσφορίζουν στο σκοτάδι.
21. 75% των άγριων πουλιών πεθαίνουν πριν συμπληρώσουν 6 μήνες ζωής.
22. Ένας αρουραίος μπορεί να αντέξει περισσότερο διάστημα χωρίς νερό απ’ ότι μια καμήλα.
23. Για να ξεφύγετε από τα σαγόνια του κροκόδειλου, σπρώξτε τους αντίχειρές σας μέσα στα μάτια του και θα σας αφήσει αμέσως.
24. Η ακοή του ελέφαντα είναι τόσο καλή, που μπορεί να ακούσει τις πατημασιές ενός ποντικού.
25. Ο ελέφαντας είναι το μόνο ζώο που δεν μπορεί να πηδήξει.
26. Μόλις γεννηθεί, το πάντα είναι μικρότερο από ένα ποντίκι και ζυγίζει περίπου 100 γραμμάρια.
27. Η γλώσσα ενός χαμαιλέοντα είναι δύο φορές το μήκος του σώματός του.
28. Υπάρχουν τόσα κοτόπουλα όσοι και άνθρωποι στον πλανήτη μας.
29. Πάνω από 10.000 πουλιά πεθαίνουν κάθε χρόνο από συγκρούσεις σε παράθυρα.
30. Περισσότεροι άνθρωποι σκοτώνονται από γάιδαρους το χρόνο, παρά από αεροπορικά δυστυχήματα.
31. Οι σκύλοι Δαλματίας, γεννιούνται χωρίς βούλες.
32. Ένα ζευγάρι αρουραίων, μπορεί να κάνει σεξ 20 φορές την ημέρα.
33. Ο αρουραίος θεωρείται το πιο καταστροφικό θηλαστικό στον κόσμο μετά από τον άνθρωπο.
34. Οι αρουραίοι καταστρέφουν το 1/3 της παγκόσμιας πηγής τροφής κάθε χρόνο.
35. 25% όλων των φωτιών που προκλήθηκαν από άγνωστη αιτία, είναι αποτέλεσμα αρουραίων.
36. 26% των κομμένων καλωδίων ηλεκτρισμού και 18% των κομμένων καλωδίων τηλεφωνίας, προκαλούνται από αρουραίους.
37. Το πουλί «μασά» με το στομάχι του.
38. Οι κουκουβάγιες καταπίνουν ολόκληρη τη λεία τους, επειδή δεν έχουν δόντια. 12 ώρες μετά, βήχοντας αποβάλλουν φτερά, κόκαλα και γούνα στο μέγεθος μιας μπάλας ποδοσφαίρου.
39. Υπάρχει ένα είδος πουλιού, το antpitta avis canis ridgley, το οποίο φαίνεται να γαβγίζει σαν σκύλος.
40. Τα δελφίνια έχουν μεγαλύτερο εγκέφαλο από αυτόν του ανθρώπου σε αναλογία με το μέγεθος του σώματος.
41. Η καρδιά μιας γαρίδας είναι στο κεφάλι της.
42. Οι γάτες έχουν πάνω από εκατό φωνητικούς ήχους, σε αντίθεση με τους σκύλους που έχουν περίπου δέκα.
43. Τα τελευταία 4.000 χρόνια, δεν έχει εξημερωθεί κανένα νέο είδος ζώου.
44. Είναι εφικτό για μια αγελάδα να ανεβεί σκάλες, αλλά όχι να τις κατεβεί.
45. Οι αγελάδες ιδρώνουν από τη μύτη τους.
46. Οι σκύλοι ιδρώνουν από τις πατούσες τους.
47. Τα αρσενικά λιοντάρια μπορούν να κοιμηθούν μέχρι 20 ώρες την ημέρα.
48. Τα φίδια έχουν μόνο ένα πνεύμονα.
49. Τα κόκαλα του βατράχου αναπτύσσουν νέες διακλαδώσεις καθώς μεγαλώνει, ακριβώς όπως και τα δέντρα.
50. Ορισμένα λιοντάρια ζευγαρώνουν 50 φορές την ημέρα.

Δευτέρα 6 Ιουνίου 2011

Cat vs Aligator

Για όσους είδαν το Cat vs Babysitter τζαι εν εντυπωσιαστήκαν γιατί ο αντίπαλος ήταν ακίνδυνος, ήβρα το τζαι τούτο που τη Νέα Ορλεάνη. Σε μια φάση ο αλιγάτορας πάει τζαι φέρνει ενισχύσεις, αλλά τίποτε...



Το ανώτερο σχόλιο στο youtube κάτω που το φιλμάκι: "Chuck Norris called, he wants his cat back". :P

Δευτέρα 16 Μαΐου 2011

Σκυλοκουβέντες

Όπως η κάθε τυπική μου αναζήτηση στο ίντερνετ, εξεκίνησα να ψάχνω σοβαρές πληροφορίες και εκατάληξα να βρίσκω αστεία βίντεο. Η τελευταία μου προσπάθεια ήταν για σίυλους.

Ήβρα τον τούτον δαμέ τον τύπο, που προσπαθεί να φάει το κόκκαλο του, και το πισινό του πόδι προσπαθεί να του το κλέψει! Μεν φοάστε όμως, έβαλεν το σε τάξη...



Ο άλλος έσιει μια συνομιλία με τον "μάστρο" του για κρέατα και ο δεύτερος περιπαίζει τον. Εν που τες πιο πετυχημένες μεταγλωτήσεις που είδα.



Πριν χαθώ στα βίντεο, έψαχνα να έβρω σιύλο. Αποφασήσαμεν να πιάσουμεν ξανά ένα, αλλά εν λλίο ιδιότροπες οι συνθήκες. Έχω θκυο κάττους ενήλικους (ο ένας δεν είσιεν επαφή με σιύλο). Έκαμα καμπόσην έρευνα και εμάζεψα στοιχεία για το ποιές ράτσες σίυλων βρίσκουν τα πιο εύκολα με τους κάττους και "κολπούθκια" για να έχουν όσον το δυνατόν καλλύτερες σχέσεις (κάποα φάση έννα κάμω σχετικό ποστ). Εν πολλά σημαντικό να εν κουταβάκι. Το άλλο πρόβλημα εν ο χρόνος για βόλτες και άσκηση. Περίπατο έννα πηαίνει φυσικά, αλλά εν μπορώ να πιάσω σιύλο που θέλει μαραθώνιο καθημερινά. Ένας μικρού μεγέθους θα ήταν ότι πρέπει (και όσον αφορά περίπατο και στο να φαίνεται λλιότερο απειλητικός στα μάθκια των κάττων).
Η ράτσα που εν πιο εύκολο να τα έβρει με τους κάττους εν η πομεράνιαν, που τα πάει καλλύτερα με κάττους παρά με άλλους σιύλους. Επαράγγειλα να μου φέρουν σε 3 τόπους και εγράψαν με κανονικά. Άσε που σε μια φάση ένοιωθα και ένοχος να παραγγείλω που τη στιγμή που έσιει πολλούς γάρους που πετάσσουν κουταβάκια, ειδικά τωρά που εν η εποχή που γεννούν. Αν έσιεται υπόψη σας κανένα κουταβάκι θα το εκτιμούσα αφάνταστα. Φτάνει να εν μέχρι δύο μηνών και ράτσα μικρού μεγέθους.

Τρίτη 9 Νοεμβρίου 2010

Κάττοι και άλλα κατώτερα είδη

Στο χωρκό που εμεγάλωσα, ο παραπάνω κόσμος είσιεν κάττους. Βασικά είσιεν την επιλογή είτε να έσιει κάττους στην αυλή του, ή φίνες. Έτσι εφρόντιζε να ταϊζει τους κάττους που έβρισκε για να θκιώχνουν τες κουφάες. Ορισμένοι που τους πιο παλιούς επροτημούσαν τα θερκά. Μαύρα φίθκια χωρίς δηλητήριο που τρέφουνται με ποντικούς, πουλιά και δηλητηριώδη φίθκια: φίνες και δρόπιες. Τα θερκά ελαλούσαν τα και "περβολάριες", γιατί άρεσκεν τους να συχνάζουν στα περβόλια, που είσιεν πάντα νερό και θήραμα. Απ'ότι θυμούμαι αμυδρά και απ'ότι μου λαλούν, ο παππούς μου είσιεν ένα θερκό. Επήαινε μαζί του στα περβόλια πίσω που το σπίτι μας κάθε πρωί (όι πως εδούλευκεν τότε ο παππούς, αλλά άρεσκεν του να γυρίζει στα χωράφκια) και έρκετουν μαζί του σπίτι, έπινε το γάλα που του έβαλλεν ο παππούς και άπλωνε κάτω που τη λεμονιά στην αυλή ως την επόμενη μέρα. Που ήμουν πέντε περίπου χρονών και επέθανεν ο παππούς, το θερκό έμεινεν τζαμαί και επερίμενεν τον. Κανένας εν του εκόντευκεν να του βάλει το γάλα του, η μάνα μου εφοάτουν το, ο παπάς μου αγνόαν το. Σε μιαν εφτομάδαν, είπαν μου έφυεν μόνο του. Πλέον, εν τους πιστεύκω. Κάποιος πρέπει να το έθκιωξε ή να το έπαιξεν.
Τότε, η μάνα μου αποφάσισε να φέρει έναν κάττον που το θκειο μου που είσιεν πολλούς, μαύρον εθκιάλεξεν (ίσως γιατί της εθύμιζεν το θερκό του παππού). Στην αρκήν, η σχέση μου μαζίν του ήταν όπως και των υπόλοιπων του σπιθκιού. Monkey sees, monkey does. Το ζώον ήταν απλά στην αυλή, έθκιωχνεν τα ερπετά και τα τρωκτικά και εταϊζαμεν το. Ούτε καν όνομα εν είσιε. Ήταν απλά ο "κάττος". Εν μου ετραβούσεν καν την περιέργεια να τον γνωρίσω. Μια μέρα, εφκήκα στην αυλή να παίξω. Τζαμαί μπροστά μου, μπροστά που το κουππούι με το νερό του κάττου, είσιεν μια φίνα. Έσιεσα πάνω μου. Τα πόθκια μου επαραλύσαν που το φοο μου. Ευτυχώς δηλαδή, γιατί διαφορετικά εμπορούσε να κάμω το λάθος να βουρήσω. Έμπηξα μιαν τσιριλιάν ώσπου να λείψει ο αέρας που τους πνεύμονες μου. Και εμφανίστηκεν ο "κάττος". Εξεκινήσαν μπροστά μου έναν ιεροτελεστικόν χορόν, και σε μια φάση επαγώσαν και οι θκυο. Όπως που να επάγωσεν ο χρόνος. Επεριμέναν ο ένας τον άλλον να κάμει την πρώτην επίθεση. Ο (άλλος) θκειος μου που δίπλα άκουσεν τη τσιριλιά μου και ήρτεν βουρητός. Άρπαξεν ένα σκουπόξυλο, ετσίλλησεν τη τζεφαλή της φίνας και επάτησεν την με τες ποΐνες ώσπου να παιθάνει.
Που τότε, ο "κάττος" έγινεν ο καλλύτερος μου φίλος. Τζούνιορ, τον ονόμασα (που ένα χαρακτήρα ενός καρτούν που έβλεπα). Θυμούμαι έμαθα τον να διά το "σιέριν" του όπως τον σιύλλον και ενθουσιάστηκα. Που επήα σχολεία πιο μετά, εσυνόδευκεν με ως τζαμαί. 100-150 μέτρα που το σπίτι μου, μεν φανταστείτε απόσταση μεγάλη. Που εσχόλανα, επερίμενε με να πάμε σπίτι παρέα. Μια μέρα εσχόλασα και εν ήταν τζαμαί. Ήβρα τον μεσ' τον δρόμο σε μια λάντα αίματα. Εκατάρρευσεν ο κόσμος μου. Έκλαια απαρηγόρητα. Τζείνον που με έσπαζεν παραπάνω ήταν ο άδικος τρόπος που επέθανεν. Ένας μαλάκας ανιψιός μου, 20 χρόνια πιο μεγάλος μου, αγόρασε τζαινούρκο σιηπέτο για το τζυνίην και ενθουσιάστηκεν. Εδοκίμασεν το πάνω στο πρώτον πράμα που είδεν να κινείται. Είπεν μου το με μιαν απάθειαν και επαραξενεύκετουν που "έκαμνα έτσι για έναν κάττον". Εν του εξαναμίλησα που τότε.
Ήταν η πρώτη φορά που με απογοήτευσαν οι άνθρωποι. Ο ανιψιός μου εν ήταν καμμιά εξαίρεση. Οι παραπάνω στο χωρκόν έτσι εσκέφτουνταν. Έτσι θα εσκέφτουμουν και εγώ αν δεν έφκαινα τζείνην τη μέρα στην αυλή να παίξω. Αν δεν τον εγνώριζα και να αντιλαμβάνουμουν ότι εν τζαι τζείνος μια ψυσιή, ένας μοναδικός χαρακτήρας που είσιεν την ατυχία να ανήκει σε ένα "κατώτερο" είδος. Που τότε, πρέπει να "είχα" πάνω που 50 κάττους. "Είχα", λες και εν αντικείμενο που μου ανήκει... Πάμε ξανά, που τότε έγινα φίλος και εφιλοξένησα πάνω που 50 κάττους. Ο καθένας μοναδικός χαρακτήρας με τα κακά του και τα καλά του. Εδοκίμασα και σιύλους. Θκυο, ελάτρευα τους και τους θκυο. Και εγώ και οι κάττοι του σπιθκιού.
Γιατί μεσ'την λευκωσία, πλέον, εν κάμνει να έσιεις τον κάττον μόνιμα έξω. Ειδικά τη νύχτα. Ο "πολιτισμός" δακάτω έμεινεν στα ακριβά αυτοκίνητα και τες ηλεκτρονικές συσκευές. Οι άνθρωποι έχουν τον ίδιο νου και την ίδια νοοτροπία με την πλειοψηφία των χωρκανών μου και με τον γάρον τον ανιψιό μου. Εν καμουφλαρισμένη η νοοτροπία τους, αλλά εν η ίδια. Όπως του τύπου που ετσίλλησεν με το αυτοκίνητο πριν λλίον έναν κάττο της γειτονιάς με τη βοήθεια του συνοδηγού του ("Πάει δεξιά"). Όπως το μαλακισμένο που έκαμεν τον κόπον να φκει στο πεζοδρόμιο για να τσιλλήσει θκυο καττούθκια ενός μηνού λλίο πάρακατω. Όπως τον δολοφόνο που έβαλε ψατζιήν του σίυλου του γείτονα. Να σκοτώνεις απλά γιατί μπορείς ρε γαμώ το; Ούτε για προστασία, ούτε για να τραφείς. Απλά γιατί μπορείς. Για το χάζι. Ντρέπουμαι που ανήκω στο ίδιο "ανώτερο" είδος μαζί τους.

Κυριακή 17 Οκτωβρίου 2010

Μιλώντας με τα ζώα, part 2



Τα ζώα μεταξύ τους συνεννοούνται. Μιλούν. Μπορεί να μεν έχουν την πολύπλοκη ανθρώπινη ομιλία και γλώσσες με τόμους γραμματικών, αλλά πάλε μιλούν. Όπως φαίνεται, η γλώσσα τους μπορεί να γίνει κατανοητή και που εμάς. Κάτι επιστήμονες επήραν το απόφαση να αποκωδικοποιήσουν τη γλώσσα που χρησιμοποιεί έναν είδος πιθήκων (Cercopithecus campbelli) που ζουν στο εθνικό πάρκο Τάι της Ακτής Ελεφαντοστού. Επιάσαν τες διάφορες κραυγές που κάμνουν ορισμένοι κερκοπίθηκοι, εκατηγοροποιήσαν τες και επαρατηρήσαν πότε χρησιμοποιούνται.
Όπως σε κάθε ανθρώπινη κοινωνία, έτσι και στην κοινωνία των πιθήκων, το κάθε μέλος έσιει τη δουλειά του. Οι επιστήμονες εμελετήσαν τους "φύλακες" της ομάδας, και έτσι τα αποτελέσματα που εφκάλαν εν σχετικά με τη δουλειά που εκάμναν οι συγκεκριμένοι πίθηκοι. Τούτοι εν κυριάρχοι αρσενικοί, χωρίζουνται στην περίμετρο του χώρου που βρίσκεται η ομάδα (στο κέντρο μεινίσκουν τα μωρά με τες "γκουβερνάντες"), παρατηρούν και ειδοποιούν τους υπόλοιπους με κραυγές όποτε δουν ένα κίνδυνο. Όπως επροσέξαν οι επιστήμονες, η κάθε κραυγή που εφκάλαν αντιστοιχούσε με ένα συγκεκριμένο κίνδυνο και μάλιστα εκάμναν και συνδυασμούς λέξεων.
Μόλις εβλέπαν έναν κλαδί που έπεφτε εφωνάζαν "μπουμ", αν είσιε λεοπάρδαλη εφωνάζαν "κρακ", αν εβλέπαν αετό εφωνάζαν "χοκ". Τωρά αν επροσθέταν "ου" στο τέλος της λέξης, άλλασσε κάπως η σημασία της. "Κρακ-ου" γενικός συναγερμός, "χοκ-ου" ύποπτες κινήσεις στες κορφές των δέντρων (φίδι, άλλοι πίθηκοι). Με το "μπουμ-μπουμ" εκαλούσαν ούλλα τα ζώα να συγκεντρωθούν κοντά για ασφάλεια. Μόλις αποφασήσαν οι επιστήμονες όμως να παρατηρήσουν μιαν άλλην ομάδα πιθήκων, είδαν ότι αν και χρησιμοποιούν τες ίδιες κραυγές, έχουν διαφορετική σημασία. Η κάθη "φυλή" έσιει τη δική της γλώσσα που δημιουργεί με τους ίδιους ήχους.
Παρόμοια αποτελέσματα είχαν και επιστήμονες που εμελετήσαν τη γλώσσα των δελφινιών. Τους ήχους εκαταγράφαν τους με κυματοσκόπιο (CymaScope) και για να τους αποκωδικοποιήσουν εχρησιμοποιήσαν το ίδιο σύστημα που αποκρυπτογραφήσαν τα ιερογλυφικά. Τα δελφίνια, όπως αποδείχτηκε, όι μόνο έχουν γλώσσα, αλλά διούν στο κάθε μέλος και ένα όνομα. Τον ήχο-όνομα έσιει τον το κάθε δελφίνι που την ημέρα που γεννιέται. Αν και επαραξενεύκουνταν, ανταποκρίνουνταν στο όνομα τους ακόμα και αν τους εκαλούσαν οι επιστήμονες με τη βοήθεια υπολογιστή και μεγαφώνων.
Η φάση εν ότι οι επιστήμονες επροσέξαν ότι που λείπει ένα δελφίνι, έσιει φορές που άλλα μέλη της ομάδας μιλούν για τζείνους. Κουτσομπολεύκουν τους! Και όποτε οι επιστήμονες εβάλλαν να παίξει ο ήχος-όνομα ενός δελφινιού που εν ήταν τζαμέ, τα υπόλοιπα (ως γνήσιοι κουτσομπόλιες) "εβάλλαν αυτίν". Αν επάιζαν έναν άσχετο ήχο που εδημιουργούσε ο υπολογιστής, ούτε εσυγκηνούνταν.
Όπως και με τους πιθήκους όμως, η κάθε αγέλη (ή κοπάδι;) δελφινιών έσιει διαφορετική γλώσσα και έννεν εύκολο να συνεννοηθούν μεταξύ τους. Ούτε καν για ζευκάρωμα. Αν ένα δελφίνι εξοριστεί που μια αγέλη (εν έχουν ανοχή για τα δελφίνια που επιτήθουνται σε άλλα δελφίνια), φκάλλει τα πέρα μόνο του. Εν μπορεί να μπει σε άλλην ομάδα γιατί εν ξέρει τη γλώσσα και εν του διούν ευκαιρία να τη μάθει γιατί το γεγονός ότι έμεινε μόνο του εν ύποπτο. Τούτα τα δελφίνια συνήθως κοντεύκουν στους ανθρώπους και ζητούν παιχνίδι. Μοναξιές...

Πέμπτη 7 Οκτωβρίου 2010

Μιλώντας με τα ζώα


Ο άνθρωπος, θεωρεί τον εαυτό του το πιο έξυπνο είδος. Αρέσκει του να συγκρίνει την ευφυΐα του με των άλλων ζώων και να την βρίσκει παραπάνω. Τελικά η εξυπνάδα πρέπει να έρκεται πακέτο μαζί με την υπεροψία. Η σύγκριση όμως εν εντελώς ανόμοια. Εν όπως που να προσπαθεί κάποιος να συγκρίνει τον Γιούσεϊν Μπολτ με τον Λίο Μέσι για να δει ποιος εν ο καλλύτερος αθλητής. Ο ένας εν σπρίντερ, ο άλλος εν ποδοσφαιριστής. Πώς να συγκρίνεις θκυο ανόμοια πράματα; Αν έπιανες 100 άνθρωπους που το δυτικό πολιτισμό και έσυρνες τους μεσ’τη ζούγκλα, οι μισοί εν θα εφκάλλαν την εφτομάδα. Ναι κύριε, έσιεις 2-3 πτυχία, είσαι έξυπνος. Στον κόσμο σου όμως, που οι ανάγκες εν διαφορετικές. Στη ζούγκλα, εν έσιεις ούτε τη φυσικήν ικανότητα και τες ικανότητες επιβίωσης ενός έφηβου ζώου. Και ο πίθηκος για να επιβιώνει στη ζούγκλα εν και τζείνος έξυπνος, με ένα διαφορετικό τρόπο. Τουλάχιστον, ο πίθηκος εν κόφκει το δέντρο που του κάμνει φρούτα να τρώει. Εν σύρνει μλκιες στον ποταμό που του διά νερό να πιει. Εν καταστρέφει το περιβάλλον που ζει. Όσο να’ναι, και τούτον εν εξυπνάδα που θέλει. Πριν ξεφύγω, να σας πω την κουβέντα που έθελα…
Πριν λλίες μέρες εθκιάβασα για έναν 29χρονο πίθηκο, τον Κάντζι. Ανήκει στο είδος μπονόμπο, που θεωρούνται ότι πιο κοντινό υπάρχει γενετικά στον άνθρωπο. Οι ζωολόγοι που εν υπεύθυνοι στο κέντρο ερευνών που τον φιλοξενεί, στην Άιοβα των ΗΠΑ, αποφασίσαν να μάθουν αγγλικά σε έξι μπονόμπο! Όι πως οι άλλοι εν ανεπίδεκτοι μαθήσεως, αλλά ο Κάντζι εν ο καλλύτερος τους μαθητής. Έμαθεν ήδη και αντιλαμβάνεται 384 απλές και σύνθετες λέξεις, υπακούει εντολές και ο ίδιος (αφού η φύση εν τον επροίκισεν με το γονίδιο foxp2 και ομιλία) επικοινωνεί με καρτέλες και σχέδια. Μάλιστα κάμνει και συνδυασμούς για να εκφράσει τα συναισθήματα του.
Το καλόν της υπόθεσης εν ότι πλέον προσπαθούμε να επικοινω- νήσουμε με άλλα ζώα (εν γυρεύκουμεν chat αποκλειστικά με «νοητικά ισάξιους» μας εξωγίηνους) και αρκέψαμεν να βάλλουμεν την υπεροψία μας κάτω. Εν είμαστε το μόνο είδος που μπορεί να εκφράσει τα συναισθήματα του και να επικοινωνήσει. Φυσικά όποιος είσιεν ποτέ στη ζωή του κατοικίδιο, ξέρει το ήδη. Όπως εμείς μιλούμε στα ζώα που φιλοξενούμεν και έχουμεν την απαίτηση να καταλάβουν τι λαλούμε σε μιαν άγνωστη τους γλώσσα, έτσι πρέπει να μάθουμε και εμείς να καταλάβουμεν τι θέλουν να μας πουν. Επεινάσαν, εδιψάσαν, εβαρεθήκαν, θέλουν σημασία, θέλουν να κάμουν την ανάγκη τους; Τα ζώα πάντα προσπαθούν να μας το «πουν», με συγκεκριμένες κινήσεις, αντιδράσεις και γαβγίσματα /νιαουρίσματα. Με τον τρόπο τους τελοσπάντων. Αν δεν καταλάβουμεν, έννα μας σιέσουν στο χαλί. Έτσι εν η επικοινωνία. Θέλει προσπάθεια και που τες θκυο πλευρές.
Μια ζωολόγος που το Πανεπιστήμιο του Τορόντο, η Αν Ρούσον, είπεν μιαν ιστορία που μου άρεσεν πολλά. Μια επιστημονική αποστολή επήεν στο τροπικό δάσος του Βόρνεο για να μελετήσει τους ουραγκοτάγκους. Με τον τζαιρόν, οι ουραγκοτάγκοι εξηφοηθήκαν τους ανθρώπους και άρκεψαν με της σειρά τους να τους παρατηρούν, πως συμπεριφέρουνται, τι κάμνουν, πως λειτουργούν. Έβλεπαν για παράδειγμα έναν άνθρωπο να πιάνει μια μαχαίρα και να κόφκει μια καρύδα θκυο ππαλιές, ενώ ο ίδιος ο ουραγκοτάγκος εχτυπούσεν την καρύδα μιαν ώρα πάνω σε ένα μυτερό ξύλο που εκάρφωνε στο έδαφος για να μπορέσει να την ανοίξει. Έτσι, μιαν καλή μέρα, ένας ουραγκοτάγκος έπιασε μια καρύδα και επήεν σε ένα άνθρωπο - «γείτονα» του και άρκεψεν να φκάλλει κάτι παράξενες κραυγές. Ο ζωολόγος έβλεπεν τον απορημένος. «WTF?», λαλεί σου ο άνθρωπος. Τελικά, ο ουραγκοτάγκος έβαλεν την καρύδα χαμέ, έπιασε ένα ξύλο και έκαμεν του την κίνηση που έκαμνε ο άνθρωπος με τη μαχαίρα για να κόψει την καρύδα. Έθελεν μιαν εξυπηρέτηση ο ουραγκοτάγκος. «Κόψε μου την θκυο ππαλιές με το εργαλείο σου», λαλεί σου. Που να βασανιέται με το μυτερό το ξύλο.
Για το πιο πάνω περιστατικό, η Ρούσον είπε: «Η δική μου θεωρία είναι ότι χρησι- μοποιούν την παντομίμα γιατί πιστεύουν ότι είμαστε ηλίθιοι, επειδή δεν καταλα- βαίνουμε τι προσπαθούν να μας πουν με τη δική τους γλώσσα και μετά μας δείχνουν ακριβώς με τις κινήσεις τους τι θέλουν. Όπως ακριβώς κάνουμε εμείς όταν θέλουμε να γίνουμε κατανοητοί σε κάποιους που δεν "πιάνουν" αυτό που τους λέμε». Χεχε, οι πιθήκοι εθεωρήσαν ηλίθιους τους ανθρώπους. Το πιο έξυπνο είδος. Αλήθκεια όμως, γιατί ο άνθρωπος ως το πιο έξυπνο είδος εν μαθαίνει τη «γλώσσα» των ζώων (να τα κατανοεί τελοσπάντων) και περιμένει που τα ζώα να μάθουν τη δική του; Γιατί έμαθε ο Κάντζι αγγλικά για να επικοινωνήσει, και όι οι ζωολόγοι τη δική του γλώσσα; Γιατί έχουμεν την απαίτηση να καταλαβαίνει ο σιύλλος μας «ελληνικά» (βλέπε «sit» και «stay»); Τελικά θέλει προσπάθεια η επικοινωνία, όι υπεροψία.

Part 2